YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15318
KARAR NO : 2014/6555
KARAR TARİHİ : 03.04.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/05/2012
NUMARASI : 2010/528-2012/288

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2012 tarih ve 2010/528-2012/288 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı İng Bank A.Ş. vekili Av. E. I. ve borcu üstlenen TMSF vekili Av. C. K. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin biriktirdiği parasını Y. Bank A.Ş’nin Marmaris Şubesi’nde O.S. hesabına yatırdığını, davalı bankanın 22.12.1999 tarihinde TSMF’ye devredildiğini, bu tarihten sonra kendisine faiz ödemesi yapılmadığı gibi hesaptaki paranın da iade edilmediğini, para yatırılırken davalı banka ile dava dışı KKTC’deki O.-S. bankası arasında organik bağ bulunduğu izleniminin verildiğini, yapılan işlemlerde müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını, tam tersine hileli iş ve işlemler yapıldığını ileri sürerek, 111.370,53 TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 146.602,08 TL’ye yükseltmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının parasını mevduatın güvenceden yoksunluğu konusunda yeterince aydınlatılmaması nedeniyle O.S. Bankasına ulaştırılmak üzere Yurt Bank A.Ş. Marmaris Şubesi’ne yatırdığı, bu şekilde yatırılan mevduatlarla ilgili olarak kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre paranın O. S. Bankasına ulaşmayıp Yurt Bank A.Ş. bünyesinde kanuna aykırı olarak kullanıldığı, davanın ıslah edildiği, ancak dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığı, kısmi dava açılmadığı, bu nedenle ıslah talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 111.370,53 TL’nin 14.04.2010 dava tarihinden itibaren 25.000 TL tutarındaki asıl alacak kısmına uygulanacak avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı ile davacının parasının havale edildiği off-shore bankası arasında bir akdi ilişki bulunmadığından, davalı Bankanın sorumluluğunun BK’nın 41 ve 55 ile TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanması ve zamanaşımı süresinin, davacının parasının o.-s.bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı tarihten itibaren işlemeye başlaması karşısında, davalı tarafın zamanaşımı savunmasının yerinde olmamasına ve yine olayın haksız fiilden kaynaklanması karşısında, mahkemece davacı alacağına, 20.10.1999 ve 07.12.1999 havale tarihlerinden itibaren 3095 SK’nın 2. maddesi uyarınca avans türünden temerrüt faizi yürütülmesinde ve talep gibi dava tarihine kadar işlemiş faiz alacağının hüküm altına alınmasında bir isabetsizliğin bulunmamasına, yine davacı tarafça sunulan dava dilekçesinde, fazlaya dair hakların saklı tutulmaması nedeniyle mahkemece davanın ıslah edilen tutar değil, dava dilekçesinde talep edilen tutar üzerinden kabul edilmiş bulunmasına göre, davalı Ing Bank A.Ş. ve bu davalı borcunu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Ancak, dava bankacılık işlemlerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, 5411 SK’nın 140. maddesi uyarınca Fon, her türlü harçtan muaftır. Yönetim ve denetimi Fon’a devredilen Yurt Bank A.Ş’nin külli halefi bulunan Ing Bank A.Ş’de, dava konusu alacağın Yurt Bank A.Ş. ile ilgili olması ve borcun TMSF tarafından üstlenilmesi nedeniyle harçtan muaftır.
Bu durum karşısında mahkemece, davalı Ing Bank A.Ş. ile borcu üstlenen TMSF’nin yargılama harcından sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın davalı Ing Bank A.Ş. ile borcu üstlenen TMSF yararına bu nedenle bozulması gerekmiştir.
3-Davalı Müflis A.B. İflas İdaresi vekilinin temyiz itirazlarına gelince; anılan davalının 17.10.2007 tarihinde iflasına karar verildiği, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 110. maddesi yollaması ile 106/5. maddesi uyarınca birinci alacaklılar toplantısı yerine kaim olmak üzere iflas idare memurlarının göreve başladığı, sıra cetvelinin 08.01.2009 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edildiği, iflas işlemlerinin İİK’ya göre değil, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na göre yapılmakta olduğu ve ikinci alacaklılar toplantısı yerine kaim olmak üzere, 12.03.2009 tarih ve 2009/82 sayılı Fon Kurulu kararının alındığı, iflas idaresi tarafından mahkemeye sunulan 26.01.2011 tarihli dilekçe ile bildirilmiştir. Açıklanan bu durum karşısında anılan davalı hakkındaki davaya iflas masasına kayıt kabul davası olarak devam edilmesi gerektiği açıktır.
O halde mahkemece, davalı Müflis A. B. hakkındaki davaya, iflas masasına kayıt kabul davası olarak devam edilmesi ve davanın tüm hüküm ve sonuçlarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olamış, anılan davalı hakkındaki kararın da bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ing Bank A.Ş. ve bu davalı borcunu üstlenen TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ing Bank A.Ş. ve bu davalı borcunu üstlenen TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı Ing Bank A.Ş. ve borcu üstlenen TMSF yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Müflis A.B.İflas İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı Müflis A. B.İflas İdaresi yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden müflis A.. B..’e iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.