YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/17073
KARAR NO : 2013/891
KARAR TARİHİ : 17.01.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.09.2010 gün ve 2010/225-2010/228 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.06.2012 gün ve 2011/1348-2012/10147 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 21.06.2005 tarihli ve 21.06.2006 vadeli kesin teminat mektubu ile dava dışı kişinin müvekkilinden aldığı mal ve hizmet bedeline karşılık 30.000 TL’ye kadar borcunu garanti altına aldığını, ayrıca 20.06.2007 tarihli yazısı ile anılan teminat mektubunun vadesini 21.06.2008 tarihine kadar uzattığını kabul ettiğini, dava dışı lehdarın borcunu ödememesi üzerine tazmin talebinin kabul edilmediğini, lehdarın teminat mektubunun aslının kendisine iade edilmesini gerekçe gösterdiğini, ancak davalı yetkililerinin ıslak imzalarını içeren teminat mektubu ile uzatma yazısının müvekkili elinde olduğunu, kaldı ki bu durumun davalının garanti sözleşmesindeki edimini ortadan kaldırmayacağını ileri sürerek, 30.000 YTL teminat mektubu bedeli ile 225 YTL damga vergisinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ödeme mektubu aslının uzatma yazısından bir ay sonra lehdar tarafından müvekkiline iade edildiğini, bir sorumluluğunun kalmadığını, bedelinin talep edilmesinin teminat mektubu aslının ibrazına bağlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, uyulan bozma kararına göre yapılan araştırma sonucunda davalı Banka’nın tazmin istemini yerine getirirken mektup aslını almak ve gerçekliği ile imzaların doğruluğunu kontrol etmek zorunda olduğu, ancak davacı şirketin, teminat mektubunu ibraz edemediği ve haklı nedenini kanıtlayamadığı, davalının salt uzatma yazısı dolayısıyla tazmin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.06.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.