YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/18646
KARAR NO : 2013/17098
KARAR TARİHİ : 30.09.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.09.2012 tarih ve 2010/534-2012/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında iki ayrı sözleşme imzaladığını, bu sözleşmeler uyarınca işçilik ücreti hesabında SGK işveren payının ücretlere dahil edilmesi gerekir iken, bu miktarın dikkate alınmadan yapılan hesaplama sonucu istihkak ödemesi yapıldığını, bu şekilde müvekkilinin her bir sözleşme nedeni ile 10.050,00 TL olmak üzere toplam 20.100,00 TL zararı oluştuğunu ileri sürerek, bu miktarın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yapılan ödemelerin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğunu, davacının ihale şartnamesinde yer alan “iş veren payı dahil işçilik ücretleri “ ifadesini kendisi lehine, fakat çalışanlar aleyhine yorumladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin ayrılmaz parçası olan idari şartnamenin 26.03. ve 26.3.1 maddelerinde işçi ücretlerine iş veren payınında dahil olduğunun açıkça gösterilmiş olduğu, davacının hesaplama yönteminin bu düzenlemeye uygun olduğu, fakat davalı idarenin istihkak ödemesi yapabilmek için 26.03.2008 tarihli yazıları ile hesaplamanın kendi istedikleri şekilde yapılmasını istemesi nedeni ile davacının istihkaklarını alabilmek için rızası dışında davalının bu isteme uyduğu, davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.074,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.