YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/8145
KARAR NO : 2013/7313
KARAR TARİHİ : 16.04.2013

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.09.2011 tarih ve 2010/147-2011/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “ÇAPA MEDİLIFE” ibaresinin 44. sınıftaki hizmetler için tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya davalı şirketin “MEDLIFE İLERİ GÖRÜNTÜLEME VE TANI MERKEZİ” ve “LİFEMED” markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine davalı … tarafından başvuru kapsamından “tıbbi hizmetlerin” çıkarıldığını, dava konusu markaların birbirleriyle benzer olmadığını, iltibas ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı … …’nın 2010/M-1862 sayılı kararın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, … kararının usule uygun ve davacının yaptığı marka başvurusu ile davalı şirketin itirazına mesnet teşkil ettiği markasının benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin sahip olduğu marka ve bunun kullanıldığı alanın davacının marka başvurusu ile aynı ve markaların karıştırılmaya müsait olduğunu savunarak, davanın reddinin istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının dava konusu marka ile redde mesnet markaların benzediği ve davacının marka başvurusunda yer alan “tıbbi hizmetler” sınıfının davalının redde mesnet markasının kapsamındaki hizmet ile birebir aynı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,… TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.