YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11252
KARAR NO : 2014/1899
KARAR TARİHİ : 04.02.2014

MAHKEMESİ : … … 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … … 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2013 tarih ve 2011/298-2013/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “… …” şeklinde bir çok sınıfta tescilli markaların sahibi olduğunu, davalının ise 16. sınıfta tescilli 99/019536 sayılı “… …+Şekil” ibareli markası bulunduğunu, ancak davalının söz konusu markayı kullanmadığını ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu edilen markalı ürünlerin …, A101 ve Şok gibi firmalara tedarik edildiğini, belirtilen firmalarla talep karşısında ürünün hazırlanması şeklinde müvekkilinin çalıştığını, iddia edildiği gibi markanın atıl halde olmadığını, bu markalı ürünleri için sipariş olmaması nedeniyle kullanımın geçici olarak durduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; kullanmama nedeniyle hükümsüzlük davalarında, kullanmama olgusu olumsuz bir durum olduğundan ve ispatının güç olması nedeniyle, marka sahibinin markayı kullandığını ispat etmesi gerektiği, ispat yükü üzerinde olan davalının kullanmaya dair herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu edilen markanın 16. sınıf bakımından kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.