Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/11592 E. 2014/1833 K. 03.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11592
KARAR NO : 2014/1833
KARAR TARİHİ : 03.02.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2013 tarih ve 2012/507-2013/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ….’nin Türkiye’nin ilk… (Çift Yönde Gerdirilmiş Polipropilen) film üreticisi olduğunu, 30 yıldır sektöründe lider kuruluş olma başarısını sürdürdüğünü, kullandığı logosunu 1993 yılında 16 ve 17. sınıflarda 93/007055 sayı ile tescil ettirdiğini ve aralıksız bugüne kadar kullana geldiğini, bunun yanında …+şekil ibareli markaların da sahibi olduğunu, davalının 20.03.2008 tarih ve 2008/16090 sayı ile tescilli markasının müvekkilinin markaları ile karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalının kötüniyetli olarak müvekkilinin markalarından yararlanma kastı ile dava konusu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek 20.03.2008 tarih ve 2008/16090 sayı ile tescilli davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu Poliner markasının müvekili şirket kurucu ortağı …’ın bu alanda üretimde kullanılan genel maddeler olan … gibi sözcüklerin ilk heceleri ile kızı İnci’nin ilk hecesi “İn” ile oğlu …’ın ik hecesi “…” ibarelerinin birleşmesiyle oluşturulduğunu, müvekili şirketin hiçbir zaman davacının marka ve şeklinden faydalanmak gibi bir düşünce içerisinde olmadığını, marka hükümsüzlüğüne dair davaların 5 yıllık süre içerisinde açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraf markaları ve mal/hizmetlerin karşılaştırılmasında markaların “kelime+şekil” markası oldukları, markalardaki ortak sözcüğün “poli” olup (…) kelimesinin ingilizcede “çok” anlamına geldiği, markasal kullanımda her hangi bir işletmenin tekelinde olamayacağı, davalı markasının 7 ve 16. sınıf, davacı markasının ise 16 ve 17. sınıf emtia için tescilli oldukları, ayırt ediciliği zayıf “poli” ibaresinin önüne veya sonuna ibareler eklenerek ayırt edicilik sağlanabileceği, davalı tarafın logosunu markasal anlamda davacıya göre öncelikle kullandığı, davalı markası ile davacı markaları arasında iltibas oluşmadığı, davacı markalarının tanınmış markalar oldukları hususunun ve davacının kötü niyet iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. …/…
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.