YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12210
KARAR NO : 2014/2871
KARAR TARİHİ : 19.02.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2013 tarih ve 2007/365-2013/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde bulunan hesabından, 12.07.2007 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve talimatı dışında, internet bankacılığı yolu ile toplam 20.000.00 TL’nin başka bir hesaba havale edildiğini, davalı bankanın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve müvekkilinin mağduriyetini gidermediğini ileri sürerek, 20.000.00 TL’nin işlem tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, müvekkili bankanın oluşan zarar nedeniyle kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı bankanın basiretli bir tacir olarak internet bankacılığını müşterilerine sunarken her türlü güvenlik önlemlerini alması gerektiği, bu nedenle doğacak zararlardan davalı bankanın sorumlu olduğu, davacı tarafın davalı bankanın hukuka aykırı eylemi ve vekalet akdine aykırılıktan dolayı haksız yere ödenen paranın iadesini istemekle haklı olduğu, taraflar arasındaki sözleşme ile bir faiz ödeme türünün kararlaştırılmaması ve alacağın dayanağının haksız fiil olması nedeniyle yasal faiz oranında davacının faiz isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 20.000,00 TL alacağın 12.04.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 774,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.