YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12446
KARAR NO : 2014/2131
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/02/2013 tarih ve 2011/41-2013/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına ait emtianın davalı şirketin temin ettiği ve davalı …’nin maliki ve işleteni olduğu araçla taşınırken hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 18.021,00 TL hasar bedeli ödediğini ileri sürerek, 18.021,00 TL’nin ödeme tarihi olan 21.09.2010 tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle ile birlikte davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, hasar tarihinde aracın …`ın tasarrufunda bulunduğunu, aracın işleteni ve sürücüsü olan …’ın hasardan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket yetkilisi ve vekili, davalı şirketin yurtiçinde komisyonculuk yaptığını, taşıyıcı olmadığını, hasarın oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmadığını, sadece araç teminine aracılık ettiğinden davalı şirkete sorumluluk yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin taşıma işini fiilen gerçekleştirmemiş olmakla birlikte eşyayı taşıttığı kimselerin fiil ve kusurlarında kendi kusuru gibi sorumlu olduğu, araç sürücüsünün hasarın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, geçerli poliçeye dayanarak hak sahinin gösterdiği kişiye tazminat ödeyen davacı sigortacının halefiyet hakkını elde ettiği, hasar bedelinin 17.770,66 TL olduğu, diğer davalı … yönünden davanın atiye bırakıldığı gerekçesiyle, davalı … yönünden atiye bırakılan davanın açılmamış sayılmasına, davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulüne, 17.770.66 TL’nin davalı şirketten tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 909,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.