YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13720
KARAR NO : 2014/2175
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/04/2013 tarih ve 2012/281-2013/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkiline karşı haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/816 Esas sayılı dosyasında tespiti ve men’ine karar verilmiş ve verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olduğunu, davalının bu eylemlerinin müvekkilinin korumakla yükümlü olduğu gümrük mesleğinin saygınlığına zarar verdiğini ve dernek kararlarının hiçe sayılmasına neden olduğunu ileri sürerek 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığını savunarak reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; taraflar arasında davalının haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin men’i ile sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yönelik davanın … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/816 Esas sayılı dosyasında açılma tarihinin 26/10/2007 tarihi olduğu, kararın kesinleşme tarihinin ise 06/07/2012 tarihi olduğu, 6101 sayılı BK’nın 72. maddesine göre manevi tazminat davasının, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl içinde açılması gerektiği, ancak eldeki davanın süresi içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, 6762 sayılı TTK’nın 58/e maddesi hükmüne göre açılmış bulunduğundan, davalının zamanaşımı def’inin aynı Yasa’nın 62. maddesi uyarınca değerlendirilmesi gerekir. Bu halde de 1 yıllık zamanaşımı süresi somut olayda dolmuş bulunmaktadır. Bu itibarla mahkemece, davanın bu nedenle reddi gerekirken, zaman itibariyle de uygulama yeri olmayan TBK’nın 72. maddesine dayanarak davanın reddi doğru değil ise de, davanın reddine ilişkin kararın sonucu itibariyle doğru görülmesi sebebiyle açıklanan bu gerekçeye ve esasen de davacının 6762 sayılı TTK’nın 58/e maddesi uyarınca tazminat istemesinin mümkün bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.