Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/13877 E. 2013/22509 K. 10.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13877
KARAR NO : 2013/22509
KARAR TARİHİ : 10.12.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.04.2013 tarih ve 2013/36-2013/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinin haklı bir nedene dayanmaksızın, davalı tarafından sözleşmenin bitimine iki ay kala, haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iki aylık fatura tutarı 60.060,00 TL + KDV ile 8. maddede kararlaştırılan cayma cezası 90.090,00 TL+KDV ve 5. maddede kararlaştırılan, faturalara yansıtılmayan ücret artışları nedeniyle 1.000,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah dilekçesiyle talebini toplam 531.876,28 TLye çıkarmıştır.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, fiyat farkı isteminin tamamen reddine ilişkin son kararın karar düzeltme ilamı içeriğine göre kesinleştiği, feshin haklı nedene dayanmadığı, sözleşmenin tek taraflı feshi halinde fesih eden tarafın karşı tarafa KDV hariç 3 aylık fatura tutarında tazminat ödemekle yükümlü olduğu,, sözleşmenin 8. maddesi gereğince davacı yararına hükmedilecek cezai şartın hesabında son aya ait ücretin 56.861,75 TL olarak, diğer 2 ay için 30.030’ar TL nazara alınması gerektiği gerekçesiyle, ıslah edilmiş haliyle davanın kısmen kabulü ile 116.921,75 TL cezai şarttan kaynaklanan davacı alacağının temerrüt tarihi olan 22.01.2003 tarihinden itibaren yıllık %55 ve değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.989,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.