YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14422
KARAR NO : 2013/21161
KARAR TARİHİ : 22.11.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2012 gün ve 2009/277-2012/49 sayılı kararı bozan Daire’nin 08/07/2013 gün ve 2012/10641-2013/14435 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka müşterisi olduğunu ve aralarında genel kredi sözleşmelerinin imzalandığını, bu sözleşmeler gereği davalı bankadan nakit kredi talep edildiğini ancak, davalı tarafından müvekkilinin hesaplarına bloke konulduğundan kredileri alamadığını, davalı banka tarafından konulan blokenin sebebinin, genel kredi sözleşmelerinin bazılarında kefil olan dava dışı şirketin ödeme güçlüğü içine düştüğünden teminatın ortadan kalktığının olduğunun öğrenildiği, blokenin haksız olduğunu, bir kısım kredi sözleşmelerinin kefilsiz imzalandığını, davalının haber vermeden hesaplarına bloke koyduğunu, taraflar arasında rehin blokaj sözleşmesi imzalanmadığını, muaccel olmuş herhangi bir borçlarının bulunmadığını, davalının haksız eylemi sebebiyle krediyi alamamasından dolayı işçilerine eksik maaş ödemesi yaptığını, diğer banklardan bu nedenle kredi almadığını, ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek 70.000 TL manevi tazminatın, bloke konulduğu tarih itibariyle işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile olayın niteliği, tarafların mali ve sosyal durumlarına göre, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce davalı yararına bozulmuştur.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.