YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14522
KARAR NO : 2014/3306
KARAR TARİHİ : 24.02.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/04/2013 tarih ve 2011/823-2013/301 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili bankanın…’ne 26/08/1998 tarihli sözleşme ile kredi kullandırdığını, davalının da sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, kredinin ödenmemesi nedeniyle borçlu ve kefiller aleyhine Gaziantep 5. İcra Müdürlüğü’nün 2000/4148 esas sayılı dosya ile takip başlatıldığını, müvekkili bankanın borçludan olan alacağının tamamını tahsil edemediğini ileri sürerek 63.620,98 TL alacağın 10/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek %127,5 faizi, %5 BSMV’si ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takibe dayanak teşkil eden kredi sözleşmesinin müvekkili açısından geçersiz olduğunu, banka yetkilileri tarafından müvekkiline imza attırılırken kendisine bir açıklama yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalının, davacı banka ile… San. Tic. Ltd. Şti arasında düzenlenen kredi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzasının bulunduğu, kredi borcundan sorumlu olduğu, borç miktarının 30.000,00 TL asıl alacak, 12.962,05 TL işlemiş faiz ve 504,12 TL BSMV olmak üzere toplam 43.466,62 TL olduğu gerekçesiyle bu müktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.