YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15487
KARAR NO : 2013/22707
KARAR TARİHİ : 12.12.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2009 gün ve 2007/392-2009/175 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.06.2013 gün ve 2012/13220-2013/12050 sayılı kararı aleyhinde birleşen davada davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı TPE aleyhine açtığı davada, 18.08.1994 tarihinde tanınmış “Safari” ibareli markayı 12. sınıfta ve 152912 sayı ile adına tescil ettirdiğini, yine “Temsa Safari Cabriolet” ve “Temsa Safir” ibareli markalarının aynı sınıfta tescilli olduğunu, davalının da iltibasa ve haksız menfaate sebep olacak şekilde “Tata Safari Dicr” ibareli markanın tescili için müracaatta bulunduğunu, itirazlarının davalı kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, davalının kötüniyetli olduğunu, markaların benzer olduğunu ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M-4690 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Birleştirilen davada davacı vekili, davalı … Ltd aleyhine açtığı davada aynı iddialarını tekrar ederek, davalı şirketin “Tata Safari Dicr” ibareli markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı … savunma yapmamıştır.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, “safari” ibaresinin aracı değil avlanma amacıyla yapılan geziyi tanımladığı, bu nedenle kara taşıtları için 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesinde belirtilen tasviri işaret olarak nitelendirilemeyeceği, taraf markalarındaki asıl unsurun “Safari” ibaresi olduğu, bu ibarenin markalarda aynen yer aldığı, kullanıldığı emtiaların da aynı tür olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M-4690 sayılı kararının iptaline dair verilen kararın taraf vekillerince (davalı … Ltd. katılma yoluyla) temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.06.2013 günlü ilamıyla davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı şirketin katılım yolu ile yaptığı temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilerek, karar ilamda açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.
Birleşen davada davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, birleşen davada davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen davada davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen birleşen davada davalı şirketten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.