YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16137
KARAR NO : 2013/22172
KARAR TARİHİ : 05.12.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
… 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2013 tarih ve 2013/81-2013/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkili banka ile borçlu … arasında akdedilen, …’ın da müşterek borçlu, müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları Genel Kredi Sözleşmesine istinaden ilgiliye kredi kullandırıldığını, haricen yapılan araştırmalar neticesinde borçlunun mal varlıklarını elden çıkardıkları mevcut mallarını başkasına devir için uğraştıklarını öğrendiklerini, borçlulara çekilen ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini, bu nedenlerle alacaklarının tahsili için borçluların taşınır, taşınmaz mallarıyla üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, borçlu ifada gecikmiş olmakla birlikte borçlunun açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olduğuna dair belgelerin dosyada bulunmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle, davacının asıl borçlu … yönünden ihtiyati haciz talebinin kabulüne, müteselsil kefil … yönünden koşulları oluşmayan ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.
1- 4603 Sayılı Kanun’un 4’üncü maddesinin 2’nci fıkrasına göre, “Yeniden yapılandırma süreci içinde, bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacıyla açılmış veya açılacak dava veya takipler sonuçlandırılıncaya kadar 492 sayılı Harçlar Kanununun 2’nci, 23’üncü, 29’uncu maddeleri ve 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkumlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1’inci maddesi hükümleri uygulanmayacağı gibi her türlü ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Ayrıca bankaların mahkeme ilamını alması ve tebliğe çıkartması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı da aranmaz.” Mahkemece anılan kanun hükmü gözetilmeden ihtiyati haciz isteyen bankanın harç ve teminatla yükümlü tutulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
2- Ayrıca, TBK’nun 586’ncı maddesinin 1’inci fıkrasına göre, kefil, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir. Ancak, bunun için borçlunun, ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir.
Somut olayda ihtiyati haciz isteyen tarafından gönderilen ihtarnamenin asıl borçluya bizzat tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmakta olup, esasen borçlunun ifada geciktiği de mahkemenin kabulündedir. Bu durumda TBK’nun 586’ncı maddesinin 1’inci fıkrasındaki “borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması” şeklindeki koşulun gerçekleşmiş olduğu dikkate alınarak müteselsil kefile yönelik ihtiyati haciz isteminin de kabulüne karar verilmesi gerekirken, iki alternatif koşulun birlikte aranması sonucunu doğuracak bir yorumla borçlunun ödeme güçsüzlüğü içinde bulunmadığı belirtilerek müteselsil kefile yönelik istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün ihtiyati haciz isteyen yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.