YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16255
KARAR NO : 2014/5086
KARAR TARİHİ : 17.03.2014
Taraflar arasında görülen davada verilen 10/07/2013 tarih ve 2012/188-2013/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tarihinde 3.000 TL ve 07.12.1999 tarihinde 7.500 TL tutarında mevduat hesabı açtırdığını, bu bedellerin talep edilmesine rağmen anapara ve faizlerinin bu zamana kadar ödenmediğini, İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/1483 sayılı dosyası ile açılan davanınyönünden görevsizlik,yönünden davanın sabit olmadığı nedenle reddi ile yönünden davanın kabul edildiği, ancak tahsil imkanının bulunmadığını, müvekkilinin davalı banka tarafından irade fesadına uğratılarak dolandırıldığını, ileri sürerek 3.000 TL’nin 26.11.1999 tarihinden, 7.500 TL’nin de 07.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda avans faiziyle tahsilini, talep ve dava etmiştir.
Davalı ekili, kesin hüküm, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacı kendi iradesi ile kıyı bankacılığını seçtiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bankaların bir güven kuruluşu olmaları, kurulan vekalet görevini özenle yerine getirmeleri, ancak davalı bankanın bu yükümlülüğünü ihlal ettiği, vekilin paranın yatırımında risksiz emin ve azami kâr sağlayan kişi ve kuruluşları seçmede yönlendirilmesi gerektiği, davalının dosya kapsamı ile off shore bankacılığının kendi bünyesinde gibi göstererek mudisini yanılttığı, bir güven kuruluşu olan risklerin izahının gerektiği, mevduat toplama gayretiyle de hareket edildiği kanaatinin oluştuğu, banka yöneticilerinin sorumluluğuna dair ceza kararlarının kesinleştiği, bu durumun hukuki yargılamada birlikte değerlendirildiğinde davacının dava konusu alacağının sebebini oluşturan bedeli nezdinde mevduatının bulunduğu, yapılan işlemler ile tahsilinin mümkün olmadığı, söz konusu bedelin aslen aktarılmadığı, ortaklarına ait grup şirketlere kredi olarak kullandırıldığı da yargı kararlarıyla sabit olduğu, gerekçesi ile davanın kabulü ile 3.000 TL’nin 26.11.1999 tarihinden itibaren 7.500 TL’nin ise 07.12.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle davalı tahsiline karar verilmiştir.
…/…
-2-
Kararı, Davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka ve fer’i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden 22.12.1999 tarihinde devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ile devren birleştirildiği, yine (sonraki unvanı Ing Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka ve fer’i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine ” davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 155,95 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “ 662 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ” ibaresinin yazılması suretiyle kararın temyiz eden davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
20.03.2014 -SK