Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/16317 E. 2014/2104 K. 07.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16317
KARAR NO : 2014/2104
KARAR TARİHİ : 07.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada … 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2013 tarih ve 2013/122-2013/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili olduğu şirketin 2008 yılına kadar faaliyette bulunduğu adresinden taşınması sırasında 2007 yılına ait ticari defterlerin kaybolduğunu, vergi dairesinin defter inceleme tebliğinden sonra yapılan araştırma sonucu öğrendiklerini ve kaybolma nedeniyle defterlerin ibraz edilemeyeceğini, inceleme yapacak kuruma bildirdiklerini ileri sürerek ticari defterlerin kaybı ile ilgili olarak mücbir sebebin varlığı kabul edilmek suretiyle 2007 yılına ait yevmiye defteri, defteri kebir ve envanter defterlerinin zayine ilişkin belge verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosyadaki belgelere göre 2007 yılına ait defterlerin 6 yıla yakın bir süre içerisinde yerinde olup olmadığının bilinememesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yine vergi dairesi tarafından defter incelemesi için 17/12/2012 tarihli yazı gönderilmiş olduğunu, bu tarih itibari ile de 3 aya yakın bir sürede defterlerin yerinde olmadığının bilinememesi ticari işletme faaliyetlerine uygun düşmeyeceğini, ayrıca davacı tarafından dilekçe ekinde ibraz edilen tutanakta defterlerin kaybolduğunun 14/01/2013 tarihinde öğrenildiğinin ortaya çıktığından bahisle davanın 15 günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra açılmış olması nedeni ile reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.