YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16581
KARAR NO : 2013/22468
KARAR TARİHİ : 09.12.2013

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Niğde Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2013 gün ve 2008/877-2013/116 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesiyle HUMK’a eklenen Ek- madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2013 yılı için 1.822,00 TL’dir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile toplam 3.706,00 TL alacağın davalıdan 02.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 3.496,41 TL alacağın 02.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiştir. Reddedilen dava değeri bakımından, verilen karar temyiz talebinde bulunan davacı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün davacı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar verilmek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,70 TL harcın temyiz edene iadesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.