YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/17326
KARAR NO : 2014/6350
KARAR TARİHİ : 01.04.2014
MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
( FİKRİ VE SİNAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 11/12/2012
NUMARASI : 2010/407-2012/393
Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2012 tarih ve 2010/407-2012/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların işyerinde müvekkilince yaptırılan delil tespitinde davalıların müvekkili ile yeterlilik belgesi ve sözleşmesi olmadığı halde ürünlerinde ve sattıkları yangın söndürme tüpleri üzerinde TSE logosunu kullandıklarının tespit edildiğini, bu durumun müvekkilinin TSE markasından doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, Ürün Belgelendirme Yönergesine göre 5.900,00 TL maddi tazminat ile 29.500,00 TL manevi tazminatın davallardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan M.. Ş.., dava açılmadan önce başvurmalarına rağmen dava açıldıktan sonra TSE-HYB belgesi aldıklarını savunarak, davannı reddini istemiştir.
Davalı H.. Ş.., davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, TSE belgesi olmaksızın davaya konu olan logoların kullanıldığı, davalıların dolumunu yaptığı yangın söndürme tüplerinin üzerinde davacı kurum adına tescilli bulunan TSE markasının aynen yer aldığı, davalıların eyleminin markaya tecavüz oluşturduğu, tazminat hesabında, Ürün Belgelendirme Yönergesi’nin dikkate alınması halinde davacının, bir 1 yıllık emsal belge kullanma tavan ücreti tutarı (2.500,00 TL)’nin iki katı olan 5.000,00 TL’den az olmamak üzere maddi tazminat talep edebileceği, manevi tazminat miktarının takdirinin Mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.000,00TL maddi, 10.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalılar temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, markaya tecavüz nedeniyle maddi ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Ancak, maddi tazminatın hesabında esas alınması gereken TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi’nin 10.2 maddesinde, maddi tazminat hesabında 1 yıllık emsal belge kullanma tavan ücreti tutarının dikkate alınacağı düzenlenmiş olup, ücret çizelgesinde marka kullanma ücreti bedelinin KDV eklenmek suretiyle bulunacağı belirlenmiştir. Buna göre, hükmedilen maddi tazminat miktarının KDV’si ile beraber tahsiline karar verilmesi gerekirken KDV dahil edilmeksizin tespit edilen bedel üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
3-Yine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/4. maddesi “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” hükmünü haiz olmakla, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları dikkate alınarak davacı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 768,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.