YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/17584
KARAR NO : 2014/7106
KARAR TARİHİ : 10.04.2014
MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 22/01/2013
NUMARASI : 2010/283-2013/28
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2013 tarih ve 2010/283-2013/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 28/09/2000 tarih ve 2000/1004 Tekli Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesine sahip olduğunu, tescile konu tasarımının ve ürünün geliştirilmesi müvekkili şirket kurucu ortaklarından H. O. I.’ın 1999 yılında o tarihlerde piyasada değişik çeşit, tip ve ebatlarda üretilmekte olan “önden ısıtmalı elektrikli ısıtıcı”lardaki bir çok dezavantajı tespit ederek bu dezavantajları gidermek ve avantaja dönüştürmek fikrinden hareketle mevcut ürünleri geliştirerek önden ısıtmaya ek olarak üstten ısıtıcı kısmını da eklediğini, dolayısıyla ısıtıcının ısıtma alanını, ısının yönünü ve verimini artırdığını, ısıtıcının sadece bulunan yeri ısıtması yerine, üzerinde çay yapmanın yanında ekmek ve soğuk yemeklerin ısıtılmasına kadar önceki tip ısıtıcılarda mevcut olmayan birçok iş ve işlevin yapılabilmesine imkan sağladığını, bu tarihi itibariyle dünyanın ve Türkiye’nin hiçbir yerinde böyle bir tasarı ve/veya imalatın kamuya açıklanmadığını, müvekkilince geliştirilen bu ürün tasarımının bir ilk olduğunu, müvekkili şirket sahibinin IŞIK markasıyla seri üretime geçip kamuya sunduğunu, “Türkiye’de Işık var” sloganıyla maruf ve meşhur hale getirdiğini, davalıların da 2001 yılında 30.11.2001 ve 2001-02503 s.li tasarım tescil belgesi aldığı ve müvekkilinin tasarım tescil belgelerindeki ürünlerine haksız rekabet ve tecavüz teşkil eder şekilde 2.1, 4.1, 7.1 ve 8.1 kodlu mamulleri “Isımatik” markasıyla üreterek pazarladıklarını öğrendiklerini, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığını ileri sürerek, 30.11.2001 tarih ve 2001/02503 Sayılı Çoklu Tasarım Tescil Belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Davalıya ait 2001/02503 – 2.1 ve 4.1 sayılı tescillerin, dosyada sunulan 2000/1004 sayılı tescil ile kıyaslandığında ve bilirkişi tarafından yapılan araştırmalar sonucu ulaşılan bilgiler ışığında yeni ve ayırt edici olmadığı, mutlak yenilik şartlarını taşımadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalı Z.. A.. adına TPE’de kayıtlı olan 2001/02503 sayılı çoklu tasarım tescil belgelerinden 2.1 ve 4.1 sayılı tescillerin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, çoklu tasarım tescil belgesi’nin hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir. Hükümsüzlük davasında tasarım sahibine husumet yöneltilmesi gerekli ve yeterlidir. Bu nedenle, davalı şirkete husumet yöneltilmesi doğru olmayıp, bu husus pasif husumete ilişkin olmakla re’sen de gözetilecek nitelikte bulunduğundan davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.
2- Diğer davalının temyizine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin, temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Z.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Z.. A..’den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.