Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/299 E. 2014/8197 K. 02.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/299
KARAR NO : 2014/8197
KARAR TARİHİ : 02.05.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.06.2012 tarih ve 2012/115-2012/271 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. … ve davalılardan … Tic. Ltd. Şti. vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin İsviçre’de bulunan müşterisine ihraç ettiği 18.250 kilogram domates emtiasının taşınmasının davalılar tarafından üstlenildiğini, taşıma sözleşmesinde emtianın +6 derecede taşınacağının belirtilmesine karşın … plakalı araca teslim olunan emtiaların +9,+10 derecede taşınması sonucu bozulmanın meydana geldiğini, alıcının bu nedenle malları teslim almadığını, emtianın tamamen bozulmuş olduğunu, emtianın Solevenya’da satılmak istenmesine karşın tamamen bozulmuş olduğundan satım işleminin yapılamadığını, hasarın nedeninin hatalı taşıma ısısı olduğunu ve taşıyıcıların kusurlu olduğunu ileri sürerek hasarlanan emtianın CIF değeri olan 14.600 Euro’nun faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, emtianın sözleşmeye uygun olarak taşındığını, emtianın kendi yapısından dolayı çok az bir kısmında yumuşama olduğunu, bu hususun alıcı tarafından getirilen eksper tarafından tespit edildiğini, alıcının ticari kaygıları sebebiyle teslim almaktan imtina ettiğini, aksi halde emtianın Macaristan’a taşınması konusunda talimat verilemeyeceğini, müvekkillerinin sorumluluğunun emtianın İsviçre’ye taşınması olduğunu, emtianın İsviçre’den Macaristan’a taşınması esnasında meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını,davacının talep ettiği zararın gerçek zararın çok üzerinde olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.
Mahkemece, taşıyıcının hasarın %25’inden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.650 Euro’nun faizi ile davalılardan tahsiline dair verilen karar davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03/11/2011 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak davalı taşıyanlar tarafından sertifikalı domates emtiası taşınmak üzere teslim alınırken herhangi bir ihtirazi kayıt koyulmadığı ve varma yerinde de ürünün bozulduğu sabit olduğuna göre davalı taşıyanların hasarın kendilerinin sorumlu olmadığı bir nedenden meydana geldiğini kanıtlamaları halinde sorumluluktan kurtulmaları mümkün olup, davalılar davada bu hususu kanıtlayamadıkları, hasarın davalı taşıyanların sebep olduğu kusur nedeniyle oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 14.600 Euro tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki T.C. Merkez Bankası efektif satış kurunun TL karşılığı üzerinden davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemece hükmedilen faizin 3095 sayılı Yasanın 4/A maddesi anlamında yabancı para borçları için öngörülen yasal faiz olmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.189,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.