YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3467
KARAR NO : 2013/19323
KARAR TARİHİ : 31.10.2013

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Didim (Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.12.2012 tarih ve 2011/270-2012/540 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil şirketin … no’lu elektronik cihazın sigorta poliçesi ile sigortaladığını, Finansbank’a ait ATM cihazına 29/03/2010 tarihinde davalı tarafından sert bir cisimle vurmak suretiyle söz konusu cihazın dokunmatik ekranının kırılmasına ve kullanılamaz hale gelmesine sebebiyet verildiğini ileri sürerek, müvekkil şirket tarafından sigortalısına ödenen 5.041,59 TL’nin ödeme tarihi olan 02/06/2010 tarihinden işleyecek T.C. Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafından yapılan ödemenin dayanağının 24/05/2010 tarihli ekspertiz raporu olduğunu, ancak ekspertiz raporunun nasıl düzenlendiğinin belli olmadığını, objektif değerleri taşımayan raporda ortaya çıkan rakamın fahiş olduğunu ve bu dava üzerinden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, alacaklının faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının cihazda oluşan hasar nedeniyle sigortalısına ödediği 5.041,59 TL’yi talep ettiği, bilirkişi raporunda ise hasar için toplam tazminat tutarının 5.187,53 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle, taleple bağlılık ilkesi gereği davacının davasının kabulü ile, 5.041,59 TL’nin ödeme tarihi olan 02/06/2010 tarihinden başlayacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 258,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.