YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3587
KARAR NO : 2014/3383
KARAR TARİHİ : 24.02.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/06/2012
NUMARASI : 2007/10-2012/151
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 tarih ve 2007/10-2012/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 1 numaralı Dikimevi Müdürlüğü’ne ait l.Gnp 14 Güzergah Personel-İşçi Taşıma İşinin Devlet İhale Kanunu’nun 36. maddesi kapsamında ihale edilerek davalı şirket üzerinde kaldığını, taraflar arasında düzenlenen 27.12.2001 tarihli sözleşme ile personel taşıma işini, beher iş günü KDV hariç 389.00 TL’den 230 iş günü için KDV hariç 89.470.00 TL’ye yapmayı taahhüt eden davalı şirketin, sözleşmede belirtili 02.01.2002 işe başlama tarihinden itibaren sözleşme hükümlerini yerine getirmekte güçlük çektiğini, aksaklıkların giderilmesi için sözleşme eki genel şartnamenin 22/a maddesi gereğince 10 gün süreli keşide edilen ihtarnamenin 30.01.2002 tarihinde tebliğ edildiğini, giderilmeyen eksikliklerden dolayı sözleşme gereği uygulanan cezaların aylık hakedişlerden kesildiğini, 07.05.2002 mesai bitiminden itibaren 09.05.2002 mesai başlangıcı da dahil olmak üzere toplam 2 gün süre ile tüm güzergahlardan servis araçlarının tamamının hizmetten çekilerek işin aksatıldığını, bu nedenle genel şartnamenin 8/a-3 maddesine atfen 22/a maddesi gereği 09.05.2002 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, davalı tarafından yerine getirilmeyen personel taşıma işinin KDV hariç beher günü 437.36 TL’den 150 gün için KDV hariç 65.604,00 TL’ye B. B. Turizm ve Taşımacılık San. Tic. Ltd. Şti.’ne ihale edildiğini, Kartal 9. Noterliği’nin 01.07.2002 gün 10202 Y.s. sözleşmesinin imzalandığı, ilk ihalede taahhüdünü yerine getirmeyen davalı firmadan sonra en düşük teklifi veren isteklinin teklif ettiği bedelin 1 günlük 405.82 TL olmak üzere 230 günlük 93.340,55 TL olduğunu, 2. ihale bedelinin 1 günlük 437.36 TL olmak üzere 150 günlük 65.604,00 TL ve 2.ihalenin ilan bedelinin 372.88 TL olduğunu ileri sürerek 4.945,38 TL hazine zararının, davalı şirketten 09.05.2002 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22.05.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de bu talebini 5.102,38 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşme ile müvekkili şirketin şartnamede gösterilen kilometreler esas alınmak kaydıyla 4 ayrı grup ve güzergah üzerinde, mevcut personelin Dikimevi’ne götürülüp getirilmesi işini üstlendiğini, hizmetin sunulmaya başlaması ile birlikte ihale şartnamesinde belirtili mesafenin hatalı yazıldığı, mesafenin yalnızca tek yönlü (gelişe veya gidişe) karşılık geldiği, sözleşme ile amaçlanan hizmetin ise geliş-gidiş esas olarak şartnamede yazılan mesafenin 2 misline karşılık geldiğinin görüldüğünü, fiilen gidilen mesafenin net olarak ortada olduğunu, şartname hazırlanırken yapılan mesafe hatasını fark eden davacının daha önce başka bir şirkete ihale etmiş olduğu 3. grup güzergah için tekrarlanan ihale ile ilgili hazırlamış olduğu yeni ihale şartnamesinde mesafeleri düzelttiğini, mesafe hatası nedeniyle davacının ortaya çıkan zararlarının karşılanacağının şifaen taahhüt edilmesine rağmen, hak edilen bakiye ödemelerin yapılmadığını, bakiye alacaklarını tahsil edemeyen davalı şirketin mevcut sözleşmenin gereğini yerine getirme imkanının kalmadığını, keşide edilen ihtarname ile 83.374,89 TL alacak bedelinin talep edildiğini, davacının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle taraflarınca İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açılan davanın derdest olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça davalı tarafa sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmesine ilişkin ihtarnamenin tebliğine rağmen servis araçlarındaki aksaklıkları gidermeyen davalı şirket tarafından sözleşmede belirtili yol mesafesi ile fiili mesafenin farklı olmasından kaynaklanan alacağının ödenmediği iddiası ile işin aksatıldığı, bunun sonucu olarak davacının genel şartname hükümleri gereği sözleşmeyi 09.05.2002 tarihinde feshettiği, davalının fiili taşıma mesafesinin fazla olduğuna ilişkin iddialarının İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/633 esas sayılı dosyada tartışılarak buna ilişkin talebin reddedildiği, kararın kesinleştiğini, bu nedenle davacının sözleşmeyi feshetmesinin haklı nedene dayandığını, davalının sözleşmenin feshi sonucu 2. ihale gideri, fiyat farkları her iki ihale arasındaki km farklarının nazara alınarak davacının menfi zararının 2.593,58 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.593,58 TL tazminat bedelinin 15.10.2002 dava tarihinden itibaren değişen oranda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, taraflar arasındaki sözleşme ve eki mahiyetinde bulunan şartnamede davacının iki ihale bedel farkını menfi zarar olarak isteyebileceğine ilişkin hüküm bulunmadığına göre mahkemece HGK’nın 17.01.1990-13/392-1 sayılı kararında açıklandığı üzere ilk ihalede ikinci teklif veren firmanın teklif ettiği fiyat ile ihale bedeli arasındaki farka ve tamamlanmayan süreye göre menfi zarar hesabı yapılmak gerekirken, davalının sözleşme bedeliyle ikinci ihale bedeli karşılaştırılmak suretiyle menfi zarar hesabı yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, davacı harçdan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.