Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/3935 E. 2013/22389 K. 09.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3935
KARAR NO : 2013/22389
KARAR TARİHİ : 09.12.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/431-2012/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Manisa Merkez ve … ilçesindeki taşınmazlarını bitkisel ürün sigortaları poliçesiyle sigorta ettirdiğini, Manisa ilinde mart ve nisan aylarında meydana gelen don olayından dolayı taşınmazlardaki bağların zarar gördüğünü, davalının muafiyet oranı ve diğer poliçe şartlarına göre ödemesi gereken gerçek zararı ödemekten kaçındığını ileri sürerek şimdilik gerçek zarar miktarı 6.000,00 TL’nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 17.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.470,55 TL daha artırmıştır.
Davalı vekili, sigortalanmış bağ alanlarına ilişkin 12/04/2011 hasar tarihli don – hasar ihbarından sonra yapılan ekspertiz incelemesinde sigortalı bağlarda ölükol hastalığı ve yetersiz bakım şartları nedeniyle verim düşüklüğü tespit edildiğini, tespit edilen verim değeri üzerinden poliçeler zeyil edildikten sonra belirlenen hasar oranı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ve ödendiğini, fazlaya ilişkin talebin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca Manisa Merkez ve … ilçelerinde meydana gelen don olayı nedeniyle, don olayıyla bağlantılı olarak taşınmazlardaki bağlarda %10 oranındaki muafiyet üzerinde verim düşüklüğü ve buna bağlı olarak zarar meydana geldiği, 5363 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca davalı havuzun sigorta poliçe hükümleri doğrultusunda poliçe teminatı kapsamında kalan davacı zararlarını karşılamakla sorumlu bulunduğu, oluşan zararın toplam 11.470,55 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 608,51 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.