YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7155
KARAR NO : 2013/9802
KARAR TARİHİ : 13.05.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2010 tarih ve 2008/212-2010/345 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili ;davacı şirketin 27/Eylül/2006 tasdik, 25/Eylül/2006 başlangıç tarihli Depo Kira Sözleşmesi kapsamında davalıya ait Mersin Serbest Bölge AA Ada 1 parselde bulunan sıvı depolama tanklarında 6413,016 metrik ton “Palm Yağı”nı depolamak üzere davalı firmanın depolarına teslim ettiğini, bu emtianın davalıya ait depolardan tamamıyla boşaltıldığında 29,216 metrik ton eksiklik olduğunun tespit edildiğini, eksikliğin davalıya bildirildiğini davalının da eksikliği kabul ettiğini ancak bu eksikliğin fire olduğunu beyan ettiğini ancak bahsi geçen eksikliğin fire olarak kabul edilemeyeceğini, eksikliğin telafi edilmesi için davalı şirkete bildirimde bulunulduğunu ancak davalı şirketin ne eksik emtiayı nede bedelini tazmin etmediğini iddia ederek eksik 29,216 metrik ton emtianın aynen teslimi veya mümkün olmadığı takdirde fiili teslim tarihindeki piyasa rayiçlerine göre bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 25/01/2007 tarihinde sona erdiğini, dava ve dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını, davacının fire nedeniyle zayi olan materyalin bedelini talebe hakkının bulunmadığını, materyalin davacıya ait olmadığını ayrıca depolanan materyalin Palm Olein olduğunu, fire oranlarının uluslararası ve ulusal kurallarla belirlendiğini, söz konusu firenin belirlenen oranlarda olduğunu, sözleşmeye göre fireden kiraya veren davalının sorumlu olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davacı ile davalı arasında davacıya ait palm olein ürünün davalıya ait depolarda muhafaza amacıyla kira sözleşmesi yapıldığı, davalıya ait depolarda davacı tarafından depolanan 6.413,016 metrik ton palm olein’in kira süresi sonunda 29,216 metrik ton eksik olarak davacıya teslim edildiği, depolanan ürünün olası fire oranının %0,2 olduğu, bu fire oranından davacının kira
sözleşmesi ve ekinde emtianın depolama koşullarını belirtmemesi nedeniyle, davalının ise olası fire oranını belirtip bu miktardan sorumlu olmayacağı şeklinde kayıt koymadığından tarafların müştereken ve eşit olarak sorumlu olduğu, depolanan ürünün tamamına göre olası fire oranının 12,826 metrik ton olduğu bundan davacının sorumlu olduğu 6,413 metrik ton düşüldüğünde davalının sorumlu olduğu olası fire oranına göre tarafına düşen miktar ve miktar ve fire oranı dışında depolama koşulları nedeniyle eksik teslim edilen miktar olan 29,216 metrik ton (eksik teslim edilen emtia)-6,413 metrik ton (davacının sorumlu olduğu olası fire oranına göre belirlenen miktar)=22.803 metrik ton palm oleini davalıya teslim etmesi gerektiği davacı vekili 16/12/2010 tarihli duruşmadaki imzalı beyanında 22,800 metrik ton palm olein yağının iadesini talep ettiği gerekçesiyle bu miktar üzerinden davanın kismen kabulüne kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.660,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.