YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7428
KARAR NO : 2013/22440
KARAR TARİHİ : 09.12.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/09/2012 tarih ve 2010/692-2012/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında acentalık sözleşmesi bulunduğunu, diğer davalıların sözleşmenin garantörü olduğunu, acentalık sözleşmesinin … 2 Noterliğinden gönderilen fesihname ile sona erdirildiğini, davalı şirketin 171.234,37 TL borçlu olduğunu, gönderilen ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini, dava tarihinde alacağın 171.604,70 TL ye çıktığını ileri sürerek, bu miktar alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı …, yetkili mahkemenin Ankara mahkemesi olduğunu, borçları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı acenta olan şirketin prim aktarma borcunu yerine getirmediği, davacının akdi fesihte haklı olduğu, davalı şirket yönünden dava tarihinde acentalık sözleşmesinden kaynaklanan prim borcunun 171.604,70 TL olduğu, davalı gerçek kişilerin ise acentalık sözleşmesinin garantörü oldukları, bu sözleşmenin gerçek kişi davalılar yönünden bağımsız bir borç taahhüdünü içermediği, ancak borcun garanti sözleşmesinin akdedildiği anda belirli veya belirlenebilir nitelikte olması gerekir iken sözleşmede böyle bir belirli borcun akit kurulduğu anda mevcut olmadığı, sözleşmenin kurulduğu anda gerçek kişilerin garantörlüklerin geçersiz olduğu gerekçesiyle, davalılar … ve … yönünden açılan davanın reddine, davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, garantörlük sözleşmesinde miktarın bulunmadığına yönelik mahkeme gerekçesi doğru değilse de, sözleşmenin diğer yasal unsurlarının bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.