Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/7869 E. 2014/13690 K. 12.09.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7869
KARAR NO : 2014/13690
KARAR TARİHİ : 12.09.2014

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 10/07/2012 tarih ve 2011/570-2012/282 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/09/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin davalı banka personelinin aldatması ve kasdi yönlerdirmesiyle parasını yatırdığını, bu şekilde toplanan paraların davalı …’in şirketlerine aktarıldığına dair iddianame düzenlendiğini, bankacılık ilke ve kurallarına aykırı bu işlemlerden vatandaşın sorumlu tutulamayacağını belirterek 25.000,00-TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Dairemizin sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı gerçek kişiler haklarındaki davanın açılmamış sayılmasına,davalı bankaya karşı açılan davanın kabulü ile (25.000)TL’nin 17.12.2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte borcu üstlenen tahsiline karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 12/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.