YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/8651
KARAR NO : 2013/22378
KARAR TARİHİ : 09.12.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

… olarak görülen davada Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.04.2013 tarih ve 2012/48-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait ticari defterler ve belgelerin Ncity Alışveriş Merkezi’nde 15.01.2012 tarihinde çıkan yangında zayi olduğunu belirterek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı şirketin merkezinin Ankara olduğu, grup şirketleri olarak ticari defterlerinin Ankara adresindeki merkezde SMMM tarafından işlendiği, defterlerin tanıkların belirttiği şekilde kargo ile Ankara’ya gönderilip işlendikten sonra yangının gerçekleştiği iş yerinde muhafaza edildiğinin kesin delil ile ispat edilemediği, grup şirketlerde ticari defterlerin genel uygulama olarak tek bir merkezde muhafaza edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.
Dava, 6762 Sayılı TTK. 68. maddesine dayalı ticari defterlerin zayi olduğunun tespitine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, dosya içinde mevcut bulunan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı 12.04.2012 tarihli cevabı yazısına göre, davacı Oramiral Salim Dervişoğlu Cad. Ncity Alışveriş Merkezi/Kocaeli adresinde şube olarak faaliyet göstermektedir. Dinlenen tanıklar davacının müstakil muhasebesi bulunduğunu ve defterlerin Kocaeli’nde tutulduğunu sadece merkez tarafından onaylandığını belirtmişlerdir. Bu durumda dava konusu defterlerin zayi olduğu iddia edilen ticari işletmenin şube olarak ticaret siciline kaydının bulunduğu ve dinlenen tanık beyanları uyarınca müstakil muhasebesinin bulunduğu hususları gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulmsana karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.