YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/943
KARAR NO : 2014/7674
KARAR TARİHİ : 18.04.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/09/2012
NUMARASI : 2010/537-2012/933
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2012 tarih ve 2010/537-2012/933 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/04/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. D. D. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafından yurt dışından ithal edilip müvekkilinin antreposuna konulan 2 palet-21.740 kg makine ve aksamından 1 palet-19.340 kg’nın antrepodan çekildiğini, kalan 1 palet 2.400 kg malzemenin ise antrepodan alınmadığını, müvekkilinin 20.05.2010 tarihli 43.378,59 TL bedelli faturayı düzenleyerek davalıdan ardiye ücreti talep etmesine rağmen davalının faturayı iade ettiğini ileri sürerek, 43.378,59 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı taraf davaya cevap vermemiş, ancak duruşmalara katılan davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ithal ettiği 21.740 kg 2 palet emtianın 13.03.2001 tarihinde davacının antreposuna konulduğu, emtianın 19.340 kg’lık kısmının 06.04.2001 tarihinde antrepodan alındığı, 2.400 kg 1 palet emtianın davacının antreposunda kaldığı, davaya konu emtianın tasfiye prosedürüne tabi tutulması sonucu 10.12.2010 tarihinde davacının işlettiği antrepodan alınarak Erenköy Tasfiye İşletme Müdürlüğü’ne intikal ettirildiği, davalıya ait 2400 kg 1 palet emtianın 13.03.2001-10.12.2010 tarihleri arasında davacının antreposunda kaldığı, davalının bu dönem için davacıya antrepo ücreti ödemediği, bilirkişilerin başka antrepolardan aldıkları fiyat tekliflerini de değerlendirerek davaya konu emtianın davacının antreposunda kaldığı süre için davacının davalıdan 33.386,84 TL talep edebileceğini tespit ettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 33.386,84 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacıya ait antrepoya bırakılan malın teslim alınmaması nedeniyle oluşan ardiye ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalıya ait emtianın 13.03.2001-10.12.2010 tarihleri arasında davacının antreposunda kaldığı, bilirkişilerin başka antrepolardan aldıkları fiyat tekliflerini de değerlendirerek davaya konu emtianın davacının antreposunda kaldığı süre için davacının davalıdan 33.386,84 TL talep edebileceğini tespit ettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davaya konu emtianın 13.03.2001-10.12.2010 tarihleri arasında davacının antreposunda muhafaza edildiği, davalının da dava konusu emtianın alıcısı olduğu hususu taraflar arasında tartışmasız olup, uyuşmazlık antrepo ücretinin ne miktarda olacağı noktasında toplanmaktadır. Davalı taraf, BK’nın 476. maddesi uyarınca 13.03.2001-10.12.2010 tarihleri arasındaki antrepo ücretinden, davacının anılan tarihlerdeki tarifeleri üzerinden kural olarak sorumludur. Ancak, davacı antrepocunun da uzun süre sessiz kalarak, BK’nın 98/2 maddesi delaletiyle 44. maddesi uyarınca zararın artmasına sebebiyet verip vermediği hususu değerlendirilerek davacının talep edebileceği antrepo ücreti belirlenmelidir.
Ayrıca mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının sorumlu olduğu ardiye ücreti hesaplanırken dava dışı 4 firmanın ücret tarifelerinin ortalaması alınarak sonuç rakama ulaşılmıştır. Davalı vekili, 09.07.2012 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacının olduğunu iddia ettiği ücret tarifesi yanında pek çok tarife ibraz ederek, bilirkişilerin ardiye ücretini hesaplarken davacının tarifesindeki rakamlardan dahi yüksek rakamlar ile hesap yaptığını, davacının tarifesinde 0,50 Euro/ton x gün iken bilirkişilerce emsal alınan rakamların 0,70 ila 0,75 Euro/ton x gün olduğunu, bu şekilde yapılan hesabın ise fahiş sonuç doğurduğunu savunduğuna göre mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda 13.03.2001-10.12.2010 tarihleri arasında davacının geçerli antrepo tarifeleri dikkate alınmak suretiyle davalının sorumlu olduğu ardiye ücretinin belirlenmesi için gerektiğinde davalı vekilinin bilirkişi raporuna itirazlarını karşılayacak şekilde ek rapor alınarak davacının BK’nın 98/2 maddesi delaletiyle 44. maddesi uyarınca zararın artmasına sebebiyet verip vermediği hususu da değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.