YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10174
KARAR NO : 2014/19135
KARAR TARİHİ : 05.12.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 gün ve 2011/47-2013/43 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.01.2014 gün ve 2013/9471-2014/380 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı …’ın sahibi bulunduğu davalı … Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ile 21.11.2000 tarihinde bir anlaşma yaparak davalı şirketten…Tekstil Ürünleri San. ve Tic A.Ş’ye ait hisselerin %50’sini 250.000 DM karşılığı satın almak üzere anlaştıklarını, anılan anlaşma gereğince ödenen meblağın davacı için yetkili makamlardan davalı şirket tarafından izin alınıncaya kadar davalı şirkete ödeneceğini, davalı şirket tarafından 3 (üç) hafta içerisinde gerekli izinlerin alınamaması durumunda alınan paranın tamamen ve acil olarak geri ödeneceğini, ayrıca 2001 yılının ilk yıllık toplantısında 20/01/2001 tarihinde…t ve …’ın…’in yönetim kurulu üyesi olacakları hususunun aynı anlaşma ile taraflar arasında kararlaştırıldığını, yapılan anlaşma gereğince davacı tarafından 24 Kasım 2000 tarihinde 100.000 DM, 21/11/2000 tarihinde 150.000 DM, 30 Kasım 2000 tarihinde 40.000 DM havale edildiğini, anlaşmanın 250.000 DM üzerinden olmasına rağmen davalılara transfer edilen paranın 290.000 DM olduğunu, tüm bu paraların şirket kayıtlarında mevcut olduğunu, anlaşmadan sonra davacının fiilen davalı şirkette çalışmaya başladığını ve bu durumun 2006 yılı Ağustos ayına kadar devam ettiğini, sözleşmenin konusunu oluşturan hisselerin davalı şirket tarafından davacıya devredilmediğini, fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile 2001/2002/2003/2004/2005 ve 2006 yıllarına ait kar payından şimdilik 5.000 Euro’nun talep edilen beher yıl sonundan itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, sözleşme gereğince verilen paranın 5.000 Euro’nun 21/11/2000’den itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın davalı … yönünden reddine, davalı şirket yönünden kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 09.01.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Bu kez davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1-Dava, anonim şirket hisse devir bedeli olarak ödenen paranın iadesi ile kar payı alacağının tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece davalı … yönünden davanın reddine, diğer davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizce de davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve karar sadece ıslah edilen kısım bakımından davalı şirket hakkındaki talebin, 818 sayılı BK’nın 133. ve TBK’nın 154. maddeleri uyarınca zamanaşımının kısmi ödeme karşısında kesilip kesilmediği hususu tartışılmaksızın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.
Bu kez davalı … vekilince de karar düzeltme isteminde bulunulmuşsa da bir davada bir tarafın karar düzeltme hakkına sahip olması, Yargıtay kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunabilmesi için tek başına yeterli değildir. O tarafın bundan başka, karar düzeltme talep etmekte hukuki bir yararının da olması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta ise yukarıda da açıklandığı üzere, davalı … hakkındaki davanın reddine karar verilip anılan davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmadığından ve karar Dairemizce sadece davalı şirket aleyhine bozulduğundan, davalı …’ın karar düzeltme isteminde bulunmasında hukuki yararı yoktur. Bu durum karşısında davalı … vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı şirket vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince; Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının reddine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı …’ iadesine, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı …den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.