Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/11251 E. 2014/16443 K. 24.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11251
KARAR NO : 2014/16443
KARAR TARİHİ : 24.10.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2012 gün ve 2011/94-2012/20 sayılı kararı reddeden/onayan Daire’nin 06/01/2014 gün ve 2012/16104-2014/92 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2009/26293 sayı ve “… +şekil” ibareli marka başvurusunun TPE resmi markalar bülteninde yayınlanmasını takiben, diğer davalı şirketin itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesince itirazın reddine karar verildiğini, ancak ret kararına itiraz sahibinin yaptığı yeniden inceleme taleplerinin TPE YİDK’nın dava konusu nihai kararı ile kabul edilerek marka başvurularının reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin 1975 yılından bu yana fiilen ve ticaret unvanının ayırt edici ilavesi olarak “…” ibaresini kullandığını, bu kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin başvurusu ile davalının markalarının arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığını davalı markasının tanınmış olmadığını iddia ederek TPE YİDK’nın 2011-M-616 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 06.01.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.