YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12017
KARAR NO : 2014/19005
KARAR TARİHİ : 04.12.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Hasımsız olarak görülen davada …Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/03/2014 tarih ve 2013/211-2014/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, şirket defterlerini tutan muhasebecinin …’yi terk etmesi nedeniyle şirket defterlerine ulaşılamadığını ileri sürerek, 2013 yılına kadar tutulan geçmiş yıllara ait defter, fatura ve sair belgeler için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, TTK’nın 82/7. maddesinde sayılan mücbir sebeplerin gerçekleşmediği, bu sebeplerin genişletilemeyeceği, muhasebeciye ulaşılamadığı ileri sürülmekte olup defterlerin çalındığı yönünde bir ceza davası ya da soruşturmadan bahsedilmediği, ayrıca ticari defterlerin şirket merkezi dışında muhasebeci uhdesinde bırakılması nedeniyle davacının kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, şirkete ait ticari defterlerin muhasebeci bürosunda saklanması davacı tacir yönünden bir kusur teşkil etmeyeceğinden mahkemenin bu yöndeki gerekçesi yerinde değil ise de, defterlerin muhasebecinin bürosunda iken zayi edildiğinin kesin olarak kanıtlanamamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.