YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12127
KARAR NO : 2014/14411
KARAR TARİHİ : 24.09.2014
Taraflar arasında görülen davada verilen 18.02.2014 tarih ve 2010/648-2014/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı donatanı temsilen gemi kaptanı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan usta gemici ve kaptan olarak görev yapmakta olduğunu, 01/11/2010 günü saat 18.30 sıralarında açıklarında anılan davalınındeniz motorundan diğer davalı isimli kuru yük gemisine malzeme aktarıldığı sırada, Neri Valletta’nın vincinin ucundan kurtulan 150 kg’lık yük kafesinin isabet etmesi sonucu, yaşamını yitirdiğini, olayda adam çalıştıranın sorumluluğu kuralları gereğince, murisin işvereni de kusur sorumluğu yanında risk/tehlike nazariyesi gereğince kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu, davacının tüm infak ve iaşesinin muris tarafından karşılandığını, murisin vefatı ile davacının bu desteklerinden mahrum kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin meydana gelen kaza neticesinde maruz kaldığı Sosyal Güvenlik Kurumu’nca karşılanmayan zararlarının kaza tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte (2) nolu davalıdan tahsiline, murisin işçilik haklarının (1) nolu davalı şirketten kaza tarihinden itibaren hesaplanacak olan yasal faizi ile tahsiline, gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davaya konu olayda müvekkillerinin kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların murisinin çalıştığı acente botu bir bayrak taşımadığına, yüz ve daha yukarı grostonilatoluk bir gemi olmadığına göre kapsamında kalan bir gemi olmadığı, mütevvefanın da gemi adamı olmayıp sigortalı işçi konumunda bulunduğu,davacıların, davayı iş sözleşmesinin tarafı durumundaki miras bırakanları tabi olarak müteveffanın halefi sıfatıyla açmış olmalarına ve davacıların murisi ile daval arasındaki temel ilişkinin hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dava sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesi gereğince uygulanacak kanunun İş Kanunu olduğu ,yine davacıların murisinin diğer davalı ile arasında sözleşmeden kaynaklanan bir hukuki ilişkinin bulunmamasına göre davalı sorumluluğunun ise Borçlar Kanunu’nun haksız fiile dair hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, uygulanacak kanuna göre davalıyönünden görevli mahkeme iş mahkemesi, davalı önünden görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi ise de, açılan davanın bir bölümü genel mahkemenin bir bölümü iş mahkemesinin görev alanına girmekte ise aralarındaki bağlantı sebebiyle davanın özel mahkeme olan iş mahkemesinde görülecek olmasına, maddi manevi tazminat, bakiye ücret, kıdem ve yıllık izin ücreti talep hakkının doğup doğmadığını tartışacak ve tespit edecek mahkemenin iş mahkemesi olmasına, fer’i nitelikteki kanuni rehin hakkı tanınması talebini de asıl alacağın var olup olmadığını tartışacak ve tespit edecek iş mahkemesinin hükme bağlaması gerekmesine göre mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik sebebiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve donatanı temsilen gemi kaptanı vekili temyiz etmişlerdir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı donatanı temsilen gemi kaptanı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı donatanı temsilen gemi kaptanı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz harcı peşin alındığından davalı donatanın temsilcisinden başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.