YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12387
KARAR NO : 2014/18850
KARAR TARİHİ : 03.12.2014
MAHKEMESİ :… FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2014 tarih ve 2013/53-2014/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının merdiven konulu 2009/05601 nolu endüstriyel tasarımını tescilinin sahibi olduğunu, davalılardan … Mermer Sanayi A.Ş. ile özel tasarım merdiven için hazırlık görüşmeleri yaptıklarını, merdivenin fotoğraflarını, çizimini gönderdiklerini, ancak, daha sonra anlaşmanın yapılamadığını, diğer davalıya davalı …. tarafından aynı merdivenin imal ettirildiğini ve böylece müvekkilinin tasarımdan doğan haklarının tecavüze uğradığını ileri sürerek tasarıma tecavüzün ref edilmesini, merdivenin sökülüp kaldırılmasını, muhafaza altına alınmasına, bu konuda tedbir kararı verilmesini, 50.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kendi ihtiyacı için yaptımış olduğu merdivenin davacının tasarımından farklı olduğunu savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında davacı tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek davacı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Diğer davalı, dava konusu merdiveni diğer davalının gönderdiği çizimler ve talimatlar doğrultusunda yaptığını, diğer davalı tarafından gönderilen çizimlerin davacıya ait tasarıma ilişkin olduğunu bilecek durumda olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının asıl davada dayandığı tasarımının yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle karşı davanın reddine, davalı şirketin kendi ihtiyacı için diğer davalıya yaptırdığı merdivenin davacı tasarımı ile belirgin benzerliklerinin bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulü ile davalı …’nin davacıya ait tescilli tasarımı ihlal ettiğinin tespitine, tecavüzlü biçimde üretilen ve inşa edilen merdivene el konulmasına, sökülerek tecavüzün giderilmesine, 18.144,00 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın faiziyle bu davalıdan tahsiline, diğer davalı yönünden açılan asıl davanın ise davalı …’in diğer davalı …’nin talebi ve siparişi üzerine söz konusu merdiveni imal ettiği anlaşılmış ise de, tasarımın varlığından, davacı şirketin tasarım sahibi olduğundan ve sipariş edilen merdivenin proje çiziminden haberdar olduğuna ilişkin bir kanıt bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tatışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu tasarımın uygulandığı ürünlerin bizzat davalı şirket tarafından sipariş edilmek suretiyle imal ettirilerek kullanılması nedeniyle somut uyuşmazlık bakımından nihai kullanıcı olarak nitelendirilemeyecek olmasına ve sipariş üzerine üretim yapan diğer davalının da ürünün davacının tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunu bilebilecek durumda olmadığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,442,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, temyiz harcı davacı-karşı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.