YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12433
KARAR NO : 2014/19127
KARAR TARİHİ : 05.12.2014

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada… Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2014 tarih ve 2014/357-2014/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19’uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2014 yılı için 1.890,00 TL’dir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile 2.995,17 TL’nin tahsilini talep etmiş, mahkemece ise 1.497,58 TL’nin davalı bankadan tahsiline ilişkin karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu durumda, davanın reddedilen kısmı karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.