YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12579
KARAR NO : 2015/9625
KARAR TARİHİ : 29.09.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 33. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 06/02/2014
NUMARASI : 2012/21-2014/25
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2012/21-2014/25 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, fer’i müdahil TMSF vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/09/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı ING Bank A.Ş. vekili Av. E. I., fer’i müdahil TMSF vekili Av. E. Ş.D.ve davacı vekili Av. E. Ö. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankanın devraldığı E. A.Ş. çalışanlarının baskıları ve formalite adı altında bir kısım evrak imzalatmaları nedeniyle hesabında bulunan paranın off shore bankaya havale edilmiş olduğunu, bankaca bu hesabın da diğer hesaplar gibi banka güvencesinde olduğunun bildirildiğini, ancak E. A.Ş’ne 21/12/1999 tarihinde TMSF tarafından el konulduğunu, müvekkilinin alacaklarının ödenmediğini, davalı banka teftiş kurulunun yaptığı incelemede off shore hesaplar konusunda suistimal yapıldığının belirlendiğini, devrolunan E.yönetim kurulu üyeleri ve ortaları hakkında yapılan yargılama sonucunda nitelikli zimmet, bankaya yönelik dolandırıcılık vs. suçlardan mahkumiyetlerine karar verildiğini, BK 55-100 maddeleri gereği istihdam edenin sorumluluğu ve yardımcı kişinin sorumluluğu hükümleri gereği davalı bankanın müvekkilinin alacağından sorumlu olduğunu ileri sürerek yatırılan paranın vade sonuna kadar faizi ile toplamı olan 33.923,83 TL’nin 14/02/2002 vade tarihinden fiil ödeme tarihine kadar akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ve fer’i müdahiller vekilleri davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 14/12/1999 tarihli açtırdığı mevduat hesabındaki parasının aynı tarihli havale işlemi ile Kıbrıs’ta kurulu E. Bank o. hesabına havale edilmiş gibi gösterilerek TMSF’nin devralıp borçlarını üstlendiği banka tarafından kendi merkez hesaplarında tutulduğu, bünyesinde kalan 30.000 TL miktarlı mevduatı davacıya geri ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 30.000 TL’nin 14.02.2000 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda ve %80 oranı aşılmamak suretiyle avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili, fer’i müdahil TMSF vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve Yasa’ya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dilekçesinde temerrüt tarihinin 14/02/2000 olarak belirtilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı ve fer’i müdahil vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca Fon ve Fon’a devrolunan bankaların her türlü vergi, resim ve harçlar ile hükmolunan mali yükümlülüklerden muaf tutulmuş olmasına ve davalı Banka’nın da Fon’a devrolunan E. A.Ş’yi satış suretiyle devralmış olması nedeniyle, bu alacak yönünden, harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş, hükmün bu yönden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ve fer’i müdahil vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. paragrafı olan 4. maddesinin tamamının hükümden çıkartılarak yerine, “Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının peşin olarak yatırdığı 503,80 TL harcın istek halinde davacıya iadesine”, ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.