YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12637
KARAR NO : 2014/18020
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2013 gün ve 2012/69-2013/141 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/03/2014 gün ve 2013/15497-2014/5148 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkilinin “…” ibaresini kullanarak reklamcılık, halkla ilişkiler ve pazarlama alanında hizmet verdiğini, 26.03.2010 tarih ve 2010/19847 sayı ile “…”, 12.04.2010 tarih ve 2010/23680 sayı ile de “…” ibareli markalar için yaptıkları başvuruya davalı şirketin önceye dayalı kullanım ve kötü niyet iddiası ile itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı ve YİDK’in davalıyı haklı bulduğunu, ancak davalı kurumun üçüncü kişi konumundaki Baran Dilber’in öncelikli kullanımına ilişkin delilleri dikkate alarak karar verdiğini, kaldı ki bu kişinin de başvuru tarihi itibariyle markaya ayırt edicilik kazandıracak bir kullanımının bulunmadığını, 2010/19847 sayılı markanın başvuru tarihi itibariyle davalı şirketin henüz kurulmadığını, altında hiç bir mal ve hizmet üretilmeyen, tüketici ile buluşmayan bir markanın 3 aylık sürede ayırt edicilik kazanmasının mümkün olmadığını, kötüniyet iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, öncelik hakkına müvekkilinin sahip olduğunu ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nın 2011-M-5155 ve 2011-M-5134 sayılı kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.