YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1271
KARAR NO : 2014/7957
KARAR TARİHİ : 29.04.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/07/2013
NUMARASI : 2012/194-2013/520
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.07.2013 tarih ve 2012/194-2013/520 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı T.İ.. A… vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı A. Tekstil-M. A. isimli kişiye yaptırılan fason iş karşılığı 8.664,03 TL müvekili çalışanları tarafından EFT yoluyla bu kişiye havale edilmek istenirken yanlışlıkla müvekkilinin 2010 yılından beri çalışmadığı isim benzerliği olan davalı A. Tekstil ve Pazarlama San. ve Dic. Ltd. Şti’nin davalı banka nezdindeki hesabına havale edildiğini, yapılan yanlışlığın davalı bankaya bildirilmesine rağmen sonuç alınamadığı gibi, davalı şirketin davalı bankaya olan kredi borcuna karşılık mahsup edildiğini, davalı bankanın iyi niyetli olmadığını ileri sürerek, 8.664,03 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, işlemin sehven yapıldığının müvekkili bankaya bir gün sonra bildirildiğini, bu bildirim yapılmadan önce müvekkili bankaca mahsup işleminin yapılmış olduğunu, davalı şirket ile müvekkili arasındaki kredi sözleşmesi uyarınca müvekkilinin mahsup yetkisini kullandığını, davalı şirketin paranın iadesi konusunda bir başvurusu olmadığı gibi böyle bir başvurusu olsa dahi, bunun müvekkiline olan borcun ödenmemesi anlamına gelmesi nedeniyle müvekilince yerine getirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı şirket ile bir ticari ilişkisinin bulunmadığı, havale edilen söz konusu paranın davacıya iadesi talebinin haklı sebeplere dayandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 8.664,03 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı T.İ.. A… vekili temyiz etmiştir.
Dava, sehven gönderilen EFT bedelinin bankadan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Ancak, dava konusu EFT işleminin dava dışı A. Tekstil-M. A.isimli kişinin hesabı yerine daha önceden ticari ilişkinin bulunduğu davalı A. Tekstil ve Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti hesabına davacı şirket personelince sehven yapıldığı, yapılan havale işlemindeki yanlışlığın davalı bankadan kaynaklanmadığı hususunda bir ihtilaf bulunmadığına göre, havale edilen para, havale alıcısının hesabına geçmekle artık bankanın bu parayı havale göndericisine veya üçüncü bir şahsa havale alıcısının talimatı bulunmaksızın iade etme yetki ve sorumluluğu bulunmadığı gibi, davalı banka ile davalı firma arasındaki Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesi uyarınca davalı bankanın davalı şirketin hesaplarından mahsup yetkisi bulunması nedeniyle davalı bankanın sorumluluğundan bahsedilemez. Bu durumda, yanılgılı değerlendirme ile davalı banka yönünden de davanın kabülüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın davalı banka yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı T.İ.. A… vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davalı T.İ.. A… yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı T.İ.. A..’ye iadesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.