YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12729
KARAR NO : 2014/18889
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/184-2013/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK’nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “….” ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2011/84726 kod numarasını aldığını, TPE’nin başvuruyu 2008/29593 sayılı ve “….+şekil” numaralı markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca kısmen reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nın 2013-M-3088 sayılı kararı ile reddedildiğini belirterek, anılan YİDK kararının iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, işlem sürecini özetleyerek davacı başvurusu ile redde mesnet markanın/markaların KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda, tek ve asıl unsuru ‘….’ olan başvuru ile asıl unsuru ‘….’ olan redde mesnet markanın mağazacılık hizmetlerinin alıcıları nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle, iltibas değerlendirmesine ihtiyaç bırakmayacak düzeyde, yani hemen hemen aynı gibi algılanacağı, diğer taraftan başvurunun tescil edilmek istendiği 35. sınıfında yer alan belirli mallar ve sektörler bakımından redde dayanak, 2008/29593 sayılı marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gibi, kapsamlarındaki hizmetler de aynı veya aynı tür olup, somut olayda 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin var olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.