YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13404
KARAR NO : 2015/10257
KARAR TARİHİ : 08.10.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 50. ASLİYE
TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/06/2014
NUMARASI : 2013/312-2014/212
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2013/312-2014/212 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/10/2015 günü hazır bulunan fer’i müdahil TMSF vekili Av G. A. ile davalı I.. A… vekili Av. E. I. ve davacılar vekili Av. M. Ç. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin S. AŞ Karşıyaka Şubesi’ne 16.11.1999 tarihinde 168.650 USD yatırdığını, parasını çekmek istediğinde paranın off-shore bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatı bulunmadığını ileri sürerek, 168.650 USD’nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi gereğince döviz cinsinden mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile talep hakkı saklı kalmak üzere 168.650 USD’nin hükmen tahsiline, 168.650 USD’nin dava tarihindeki TL karşılığı olan 339.610,505 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla dava dilekçesinin talep kısmında sehven çelişki yaratıldığından 168.650 USD’nin bankaya yatırıldığı tarihten itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile O. Bank Ltd’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336 maddesine dayanması nedeniyle zamanaşımının başlangıcının davaya konu paranın ilgili O. Bank’tan tahsilinin mümkün olmadığının anlaşıldığı tarihten başlaması gerektiğinden henüz zamanaşımının dolmadığı, davacının yatırdığı parayı geri alamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 168.650,00 USD alacağın 16/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi gereğince kamu bankalarınca USD cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması suretiyle davalı İNG Bank AŞ’den tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı Banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı I.. A… ve fer’i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak davacı vekili dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren faiz talep etmesine rağmen, ıslah dilekçesi ile paranın yatrıldığı tarihten itibaren faize hükmedilmesi isteminde bulunmuştur. Dava dilekçesinde talep edilen miktar bakımından HUMK’nın 74. maddesinde sözü edilen taleple bağlılık kuralına uygun olarak dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken ıslah dilekçesi verilerek dava dilekçesinde talep edilen faiz başlangıç tarihinin davalı aleyhine sonuç doğuracak şekilde geriye götürülmek suretiyle 16.11.1999 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi doğru değil ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönden HUMK’nın 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı I.. A… vekili ve feri müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasında geçen “16.11.1999” tarihinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “27.11.2013” tarihinin yazılması suretiyle kararın davalı I.. A… ve feri müdahil TMSF yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1,100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı I.. A..’ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.