Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/13567 E. 2015/10175 K. 08.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13567
KARAR NO : 2015/10175
KARAR TARİHİ : 08.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/03/2014
NUMARASI : 2011/133-2014/50

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/03/2014 tarih ve 2011/133-2014/50 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili Av. S.. U.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili, müvekkilleri adına tescilli avize tasarımlarının karşı tarafça izinsiz ve haksız olarak kullanıldığını, asıl davada davalının meydana getirdiği taklit avizeleri bir çok camiye taktığını ileri sürerek; tescilli tasarıma vaki tecavüzün önlenmesini, haksız rekabetin ve müdahalesinin men’ ini, taklit ürünlerin toplatılmasını, taklit ve tecavüzde kullanılan araç ve gerece el konularak ortadan kaldırılmasını, her bir davacı için 5.000 TL’den toplam 10.000 TL maddi, her bir davacı için 25.000 TL’den toplam 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili, asıl dava davacıları adına tescilli tasarımın yeni ve artedici bulunmadığını, davacılardan M.. Ö..’in tescil tarihinde müftülükte çalışan bir devlet memuru olması sebebiyle tasarım sahibi olmasının mümkün görülmediğini, asıl dava davacılarının dayandığı endüstriyel tasarım belgesi ile müvekkilinin ürettiği avizelerin farklı olduğunu, davacıların herhangi bir zararının doğmadığını savunarak; asıl davanın reddini istemiş, birleşen dava ile asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davanın kısmen kabulüne, davacılara ait avize tasarımlarının davalı tarafından izinsiz olarak kullanıldığı anlaşıldığından davalının, davacıların tasarım tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüzün önlenmesine, haksız rekabetin menine, müdahalenin menine, takılı olanlar dışındaki davalı yedinde bulunan dava konusu avizelerin karar kesinleştikten sonra toplatılarak imhasına, dava konusu avizelerin üretimine tahsis edilmiş üretim aracı tespit edilemediğinden üretim araçlarına el konulması talebinin reddine, taleple bağlı kalınarak her iki davacı için toplam 10.000 TL maddi ve toplam 10.000 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren hesaplanacak ticari avans faizi ile birlikte tahsili ile eşit olarak davacılara verilmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınıp asıl davada davacılar-birleşen davada davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.024,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.