YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1455
KARAR NO : 2014/2222
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … … 18. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2012 tarih ve 2012/429-2012/1489 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL’nin altında bulunduğundan 6100 sayılı kanun’un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK’nın 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 427 maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2012 yılı için 1.690,00 TL’dir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile toplam 648,00 TL alacağın tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın reddi kararı verilmiştir. Dava değeri bakımından, verilen karar temyiz talebinde bulunan davalı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün davalı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, istek halinde aşağıda yazılı 13,30 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.