Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/14786 E. 2015/10746 K. 20.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14786
KARAR NO : 2015/10746
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 30. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/12/2013
NUMARASI : 2011/59-2013/334

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2013 tarih ve 2011/59-2013/334 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve davalı Müflis Türkiye İ. Bankası A.Ş. İflas Masası tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı TMSF vekili Av. C.K.ve davalı BDDK vekili Av. M.A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin Türkiye İ.Bankası’nın gurbetçiler için verdiği dövize yüksek faiz sloganınından etkilenerek döviz bazında yatırım yapmak amacıyla paralarını bankaya yatırdıklarını, kendilerine verilen hesap cüzdanı üzerinde İ. Bankası simgesinin bulunduğunu, bu nedenle başka bir bankaya para yatırdıklarını akıllarına bile getirmediklerini, 03.07.2003 tarihinde alınan kararla İ. Bankası’nın TMSF’ye devredildiğini, müvekkillerine ana paranın dahi ödenmediğini, meydana gelen zarardan İ. Bankası’nın sorumlu olduğunu, O.’nin İmar Bankası’ndan ayrı tüzel kişilik olduğunun kabulüne imkan bulunmadığını, bankanın hakim ortağı olan K.U.’ın da doğan zarardan sorumlu olduğunu, BDDK’nın ve atadığı Z.. D..’ın sorumlu olduğunu ileri sürerek İ. Bank O. Ltd.’nin dava tarihinde bankacılık izninin ve hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığının ve bu nedenle bankadan paranın tahsil edilmesinin mümkün olmadığının tespitini yine müvekkillerinin yatırdıkları paraların gerçekte O. aktarılmadığının imar bankasının bünyesinde kaldığını tespitini, bu tespitler sonucunda 67.989,57 Euro’nun karşılığı olan 129.846,48 TL’nin O. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve söz konusu bedele dava tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan Müflis İ. Bankası İflas idaresi vekili, bankanın 08.06.2005 tarihinde iflasına karar verildiğini ve 11.06.2005 tarihinde iflas kararının S. gazetesinde ilan edildiğini, 20.4.2006 tarihinde kesinleştiğini, davacının iflas eden T. İmar Bankası iflas masasına alacak kayıt talebinde bulunmadığını, bunun bir dava şartı olduğunu savunmuş ayrıca davanın esastan da reddini istemiştir.
Davalılardan Z.C. A. vekili, davanın müvekkili ile ilgisi bulunmadığı için müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zira 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 24/6. maddesi uyarınca da husumet düşmeyeceğini, husumetin şahsa değil atayan kuruma yöneltileceğini savunmuş, ayrıca davanın esastan da reddini istemiştir.
TMSF vekili, öncelikle fon aleyhine açılan bu davaya görev itirazında bulunduklarını emsal kararlara göre görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu savunmuş, ayrıca esastan da davanın reddini istemiştir.
Davalı BDDK vekili, davanın hizmet kusurundan kaynaklandığını ve idari yargıda görülmesi gerektiğini savunmuş, ayrıca esastan da davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça davalı müflis bankanın Köln Şubesi kanalı ile vadeli olarak hesap açıldığı, davacılara İ.Bankası O. unvanlı hesap cüzdanının verildiği, mevduat hesabının her vadesi dolduğunda İ. Bankası O. Ltd. Şti. unvanlı bankaya hitaben davacılara verilen talep yazısında vadenin yenilendiği, dava konusu mevduat hesabının en son 06.06.2003 tarihinde bakiyesinin 48.400,96 Euro olduğu, davacıların alacağının tasarruf niteliği taşımadığı, bu alacaktan İ. Bankası O. ve bu parayı tahsil eden İmar Bankası’nın sorumlu olduğu, diğer davalıların sorumluluklarının bulunmadığı, ancak Z.. D.. yönünden açılan davanın bu davalının 4389 sayılı Kanunun 24/6-3 maddesi gereğince atanmış olması ve bu kişilerin idari işlemlere dayalı olarak görevlendirilmesi nedeniyle idari yargının görevli olduğu, TMSF ve BDDK yönünden de bu kurulların idari eylem ve işlemlerinin hukuka uygun yürütülüp yürütülmediğinin, işlemlerin uygulanmasında zarar doğup doğmadığının tespit edileceği yerin idari yargı olduğu, K.U.’a yönelik İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nce tesis edilen mahkumiyet hükmünün henüz kesinleşmemesi nedeniyle dosyanın daha fazla sürüncemede kalmaması adına bu davalı yönünden dosyanın tefrikine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle davalılardan Z.. D.., BDDK ve TMSF hakkında açılan davanın yargı yolu yönünden reddine, K. U. hakkında açılan davanın tefriki ile ayrı bir esasın yapılmasına, İ. Bankası O.Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulü ile, 48.400,96 Euro karşılığı olan 92,436,15 TL’nin 06/06/2003 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle tahsilde tekerrür oluşmamak üzere davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, İ. Bankası iflas ettiğinden bu davalı yönünden davanın kısmen kabulü ile söz konusu 48.400,96 Euro karşılığı olan 92,436,15 TL alacağın tahsilde tekerrür oluşmamak kaydıyla İmar Bankası iflas masasına alacağın kayıt ve kabulüne, bu alacağa 06/06/2003 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı davacılar vekili ile davalı Müflis İ.Bankası A.Ş. İflas Masası temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, BDDK tarafından atanan bir kamu görevlisi olan davalı Z.. D..’a görevinden dolayı husumet yöneltilemeyecek olması nedeniyle bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddi gerekirken, idari yargının görevli bulunması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hükmün sonucu itibariyle doğru bulunmasına göre, davacılar vekili ile Müflis İ. Bankası A.Ş. İflas Masası’nın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, mümeyyiz taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılardan TMSF ve B.. K..’na verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz isteminde bulunan davalı Müflis Türkiye İ.Bankası harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.