Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/14815 E. 2014/16655 K. 03.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14815
KARAR NO : 2014/16655
KARAR TARİHİ : 03.11.2014

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 01/04/2014
NUMARASI : 2013/255-2014/154

Taraflar arasında görülen davada Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.04.2014 tarih ve 2013/255-2014/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, Vakıfbank’tan kullanmış olduğu konut kredisini yapılandırmak için yaptığı müracaatın davalı bankanın kredi kayıtları bürosuna olumsuz bildirimi nedeniyle reddedildiğini, davalı bankanın kapatılan maaş hesabı ile ilgili haksız kesintiler sebebi ile böyle bir işleme başvurduğunu, itirazı üzerine kredi kayıtları bürosundaki negatif durumun düzeltildiğini, davalı banka tarafından yapılan haksız işlem sebebiyle ocak ayında yapılandırma yapabilecek iken 6 ay müddetince fazladan para ödediğini, maddi ve manevi zarar uğradığını ileri sürerek, 716,63 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, HMK’nın 6. maddesi gereğince İstanbul Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu, müvekkili bankanın işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın yetki nedeniyle ve esastan reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının şubesi veya merkezinin Eğirdir’de bulunmadığı, en yakın Isparta’da Garanti Bankası Şubesi bulunduğu, 6100 sayılı Yasa’nın 6. ve 14. maddeleri gereğince Isparta Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
1-Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat işlemine ilişkindir. Somut olayda, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat isteminin ticari dava niteliğinde bulunmasına ve bu davaya tüketici mahkemesi tarafından bakılacağına dair bir düzenleme mevcut olmamasına göre, işbu ticari davanın genel mahkemelerde görülmesi gerekmektedir. Ayrıca dava tarihi itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun yürürlükte olup, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun henüz yürürlüğe girmemiştir. Bu durumda, görev hususunun yargılamanın her aşamasında resen nazara alınması gerektiğinden mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru görülmemiştir.
2-Kabule göre de, davalı yetki itirazında bulunarak İstanbul Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu savunmuş, mahkemece davaya bakmaya Isparta Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak, mahkeme gerekçesinde zarar veren olay şube işlemi olarak değerlendirilmiş ve dosyada mevcut delillerden de davaya konu işlemin davalı bankanın Tunceli Şubesi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, zarar veren olayın şube işlemi ve davanın sebebinin haksız fiil olduğu da gözetilmek suretiyle yetki hususunun değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın olayla ilgisi bulunmayan Isparta Şubesinin bulunduğu yer mahkemesine gönderilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.