Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/14897 E. 2015/4233 K. 26.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14897
KARAR NO : 2015/4233
KARAR TARİHİ : 26.03.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 gün ve 2008/57-2013/111 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/05/2014 gün ve 2013/16755-2014/8606 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkili arasında 10.02.2005 tarihinde müzik eserleri radyo televizyon yayın izni sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme ile davalının Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde müvekkili … repertuvarının “…” ibareli televizyon kanalında yayınlanması hakkını elde ettiğini, yayınlama karşılığında 40,65 YKR mali hak bedelinin davacı … ödeneceğinin kararlaştırıldığını, buna ilişkin bir takım faturaların davalıya gönderildiğini ve ödemeler yapıldığını, ancak sözleşme süresi içerisinde faturalandırılmayan kısımlar için toplam 37.940,85 TL bedelli, 04.02.2008 tarihli faturanın davalıya gönderildiğini, davalının noter ihtarnamesi ile faturayı iade ettiğini, oysa ki taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalı tarafından verilen saniye bazında müzik eseri listelerine göre, davalının fatura konusu miktar kadar müvekkiline borçlu bulunduğunu ileri sürerek, söz konusu bedelin aylık %3 faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.