YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14955
KARAR NO : 2014/17802
KARAR TARİHİ : 18.11.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …… Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2012 tarih ve 2011/195-2012/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket yetkilisinin müvekkili şirkete ait arızalı çekici ve arkasına takılı dorseyi amir için davalıya ait servise bıraktığını, davalı tarafça çekici içeri alınırken dorse içeriye sığmayacağı gerekçesiyle hiçbir güvenlik önlemi alınmadan dışarıda bırakıldığını, dorsenin kimliği meçhul kişiler tarafından çalındığını, çekicinin tamir işlemi bitene kadar saklama(vedia) akdi uyarınca davalı şirkete emanet edildiğini, BK’nIn 463. maddesi uyarınca davalı şirketin kusursuz sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik 25.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkil firmanın teslim tutanağına göre sadece çekici teslim alındığını, arızalı olmayan dorseyle ilgili müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dorsenin çekici ile birlikte davalıya teslim edildiği ve BK’nun 463 vd uyarınca davalının saklama yükümlülüğü altına girdiğinin HMK 200 vd maddeleri uyarınca geçerli delille ispatlanması gerektiği, davacının verilen mehil içerisinde iddialarını ispatlamaya yarayacak bu nitelikte bir delil sunamadığı, olayın gerçekleşme şekli, dava konusu dorsenin tamirlik bir durumunun bulunmaması ve dorsenin tamir servisine sığmayacak olması hususları nazara alındığında davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.