YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15119
KARAR NO : 2015/4715
KARAR TARİHİ : 06.04.2015
ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 gün ve 2012/299-2013/180 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/05/2014 gün ve 2013/15973-2014/9283 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 02.01.2009 tarih, 22 nolu kararı ile davalının şirket müdürlüğünden istifasına, hisselerini diğer şirket ortaklarına devrine ve şirket müdürlüğüne …’in atanmasına karar verildiğini, 08.01.2009 tarihinde kararın tescili için ticaret sicil memurluğuna müracaat ettiklerini, fakat davalının hisselerini devredip müdürlükten ayrıldığı tarihten sonra 15.01.2009 tanzim ve 15.01.2010 vade tarihli 135.000 TL bedelli bonoyu şirket kaşesi ile imzalayarak …’e verdiğini, onun tarafından da icra takibine geçildiğini, ihtiyati hacze ve takibe itiraz ettiklerini, … İcra Hukuk Mahkemesi’nce ortaklar kurulu kararının 21.01.2009 tarihinde tescil ve ilan edildiği ve TTK’nın 511. maddesi gereğince 3. kişileri bağlamayacağı gerekçesi ile tedbirin kaldırılarak takibin devamına karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin haciz tehdidi altında dosya borcunu ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 148.000 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.