YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15344
KARAR NO : 2014/16175
KARAR TARİHİ : 22.10.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 26. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2014 tarih ve 2014/329-2014/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortağı olduğu dönemde şirkete ait … plakalı otomobilin davacıya satışı konusunda anlaşma yapıldığını, anlaşmaya göre … Bankası’nın …/… Şubesi’nden kullanılan araç kredisinin Eylül 2013 tarihinden sonraki kalan taksitlerinin tamamının davacı tarafından ödenmesi halinde aracın müvekkili adına devredileceğini, müvekkilinin davalıya kalan her taksit miktarı için teminat niteliğinde 37 adet bono keşide ettiğini, 2013 yılının Aralık ayında aracın kaza yaparak pert olduğunu, aracın kasko sigorta bedelinin sigorta şirketi tarafından davalı şirket adına kredinin kullanıldığı … …/… Şubesi’ne ödendiğini, müvekkiline 8 adet bononun iade edilmesine rağmen 26 adet bononun davalı şirketin yedinde kaldığını ileri sürerek, davalı şirketin yedinde kalan bonolardan müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın şirket ortaklığı sırasındaki şirket içi ilişki nedeniyle verilen bonolardan kaynaklandığı, her iki taraf için de ticari iş niteliğinde olduğu gerekçesiyle; 6100 sayılı HMK’nın 114/1-c ve 115/2 maddesi uyarınca mahkemenin görevli olmasına ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle talebin usulden reddine, karar kesinleştikten sonra iki haftalık yasal süre içerisinde başvurulduğunda dosyanın görevli … Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmek üzere … Hukuk Mahkemeleri Tevzi Bürosu’na gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.