YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15825
KARAR NO : 2015/3719
KARAR TARİHİ : 18.03.2015
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2012/652 – 2013/666 sayılı kararı onayan Daire’nin 10/06/2014 gün ve 2014/4868 – 2014/10989 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2011/40280 numaralı ”…” ibareli markasını 12.05.2011 tarihinde tescil ettirdiğini, ancak davalının aynı sektörde ”…”, ”…” olarak faaliyet gösterdiğini, iltibas tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek; marka hakkına tecavüzün tespitine, haksız rekabeti oluşturan fiillerin durdurulmasına, 25.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat ile 5.000,00 TL itibar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisinin ihtiva etmeyen aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
2- Davacı vekilince dava dilekçesinde, maddi tazminat talebinin yanında 20.000,00 TL manevi tazminatın da tahsili istenmiş, mahkemece davanın tümüyle reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, manevi tazminat isteminin tamamen reddi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/3, 4. maddesine göre, aynı tarifenin ikinci kısım ikinci bölümü uyarınca, davalı yararına reddedilen manevi tazminat talebi yönünden maktu vekalet ücretinin takdir edilmesi gerekirken, yazılı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle Dairemizin 10/06/2014 tarihli 2014/4868 Esas 2014/10989 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 10/06/2014 tarihli 2014/4868 Esas 2014/10989 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının hüküm bölümünde yer alan “Davalı yararına red edilen manevi tazminat yönünden 3.000,00 TL vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibarelerinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılarak yerine “Davalı yararına red edilen manevi tazminat yönünden 1.980,00 TL vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibarelerinin yazılmasına mahkeme kararının düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.