YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17052
KARAR NO : 2014/17992
KARAR TARİHİ : 19.11.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada…. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2014 tarih ve 2013/567-2014/335 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 01/06/2000 tarihinde davalı banka ile müvekkili arasında kiralık kasa sözleşmesi imzalandığını, davacının annesi . .. ve babası … bankalarda müvekkili adına iş ve işlem yapmaya yetkili vekilleri olduğunu, davacının vekaletine istinaden kiralık kasa sözleşmesinin davacının vekili olan annesi tarafından imzalandığını, davacının annesinin vekaletteki yetkiye istinaden kasayı kullandığını, davacının babasının 27/02/2013 tarihinde vefat ettiğini, davacının babasının vefatından bankanın haberdar edildiğini, ancak davalı banka şubesinin kiralık kasanın … ve müvekkili adına müşterek olarak kiralandığı gerekçesiyle davacı tarafından kullanılmasına engel olunduğunu, oysa ki kasanın müvekkili adına kiralandığını, davacının anne ve babasının davacı adına işlem yapmaya yetkili kılındığını ileri sürerek, davanın kabulü ile davalı banka şubesindeki 30 nolu kasanın kiracısının müvekkili olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkil banka nezdinde bulunan 30 nolu kasanın davacı ile birlikte davacının murisi müteveffa … ile davacının annesi … adına müştereken kiralanan ve kullanılan bir kasa olduğunu, davacının 30 nolu kasanın kendisine ait olduğu yönündeki iddialarının müvekkil banka kayıtları ile çeliştiğini, müşterek kiracıların kasayı tek başlarına kullanma yetkilerinin olmadığını, müvekkil bankaca vefat eden kiracının varislerinin vergi dairesinin yetkili memurları ile başvurmalarının zorunlu olduğunun, aksi takdirde kasanın açılmasına izin verilemeyeceğinin davacıya iletildiğini, davanın kasanın müşterek kiracıların … ve müteveffa kiracı …’ın varislerine de ihbarının gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacı … tarafından …. Noterliğinden düzenlenmiş 05/11/1999 tarihli vekaletnameye istinaden yetkili kıldığı … ve … tarafından … adına vekaleten davalı banka ile 01/06/2000 tarihinde düzenlenen kiralık kasa sözleşmesiyle davacı adına … Bankası … Şubesi’ndeki 30 nolu kasanın kiralandığı, kasanın davacıya ait olduğunun ve sözleşmenin bu davacı adına
yapıldığının kiralık kasa sözleşmesi, eki belgeler ve tanık beyanlarıyla sabit olduğu gerekçesi ile davacının … Bankası Pozcu Şubesi’nde bulunan 30 nolu kiralık kasanın davacı …’a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.