YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17203
KARAR NO : 2014/19045
KARAR TARİHİ : 04.12.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada….. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 tarih ve 2011/186-2012/144 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesi ile karar düzeltme dilekçesi süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. … ile davalı vekili Av. …. …. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bedeli tonaj üzerinden belirlenen sözleşmeler uyarınca bir kısım gemiler ve işlerin yapılarak davalıya teslim edildiğini, davalı tarafından belirlenen tonaj ağırlıklarının birbirini tutmadığının ve tonaj farklılıklarının çok yüksek değerlere ulaşıldığının fark edildiğini ileri sürerek, öncelikle sözleşme konusu işlerin/gemilerin üzerine kanuni ipotek hakkı tesisini, daha sonra her bir sözleşme konusu iş/gemi için tonaj farklarının tespiti ile şimdilik 10.000 TL’nin hakediş tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının 2005 yılından başlayarak 2008 tarihine kadar 7 adet gemide tonaj farkı talep ediyorsa da tarafların tacir sıfatına sahip bulunduğu, basiretli bir iş adamı olarak davranması gerektiği karinesi nazara alındığında, davacının yaptığı işler sonucu davalıdan istihkakını almış olmasına rağmen işbu davayı yıllar sonra açarak tonaj farkı sebebi talepte bulunamayacağı, işleri yaparken varsa tonaj farkı bedelini ihtirazi kayıt koyarak talep etmesi gerektiği halde bu hususa riayet etmeden işbu davayı açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dairemizce 26.06.2014 tarihli ilam ile temyiz giderlerini yatırmayan davacı vekilinin temyiz istemi hakkında HUMK’nın 434. maddesi uyarınca bir karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, mahkemece 25.07.2014 tarihli ek karar ile davacının temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.
Bu kez davacı vekilince Dairemize ait 26.06.2014 tarihli ilama karşı karar düzeltme isteminde, mahkemenin 25.07.2014 tarihli ek kararına karşı da temyiz isteminde bulunulmuştur.
1- 26.06.2014 tarihli geri çevirme ilamımızda belirtildiği üzere, 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı YİBK gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Eksik temyiz harç ve giderlerinin de hakim tarafından verilen yedi günlük kesin sürede mahkemeye ödenmesi gerekir. Aksi halde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. Yine yerleşmiş Yargıtay uygulamasına göre, bu sürenin belirlenmesinde, eksik harç ve giderlerin posta havalesi yoluyla mahkemeye gönderilmesi tarihi değil, mahkeme veznesine yatırıldığı tarih esas alınır.
Somut uyuşmazlıkta ise davacı tarafça yedi günlük sürenin son günü olan 14.01.2013 tarihinde eksik harç ve giderler posta yoluyla havale edilmişse de mahkeme veznesine 22.01.2013 tarih ve 3037 numaralı tahsilat makbuzu ile girmiştir. Dolayısıyla davacı vekilinin Dairemiz ilamına karşı karar düzeltme talebi yerinde olmadığı gibi esasen geri çevirme ilamlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulması da mümkün bulunmadığından, davacı vekilinin Dairemizin 26.06.2014 tarihli geri çevirme ilamına karşı sunduğu karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir .
2- Davacı vekilinin mahkemece tesis edilen 25.07.2014 tarihli davacının temyizden vazgeçmiş sayılmasına dair ek kararına karşı yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin mahkemenin 25.07.2014 tarihli ek kararına karşı yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Dairemizin 26.06.2014 tarihli geri çevirme ilamına karşı sunduğu karar düzeltme dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin mahkemenin 25.07.2014 tarihli ek kararına karşı tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan ek kararın ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.